Aşık Olunca Yaşanan Artılar ve Eksiler

Seversiniz birini. Hiç olmadığınız kadar tebessüm edersiniz. "Herkesi karşına almak" aşık değilken saçmadır sizin için. Herşeyinizden vazgeçmeyi o herşeyin yerini aldığında anlarsınız...

Herşey güzeldir. Hayat, yaşamak, aşk, o, siz ve en önemlisi en güzeli "bir" olmaktır. Bu büyüyü bozmamak için elinizden gelen çabanın fazlasını sarfedersiniz. "Günaydın sevgilim" mesajı kahvaltıdaki sıcak çayın yerini almıştır bile. Birlikte yemek yapmak ve yemek ne güzeldir. Ellerinizle beslersiniz onu. Ona bakan kızların canını almak ister o derece sinirlenir kin duyar ama o size dokununca herşey tozpembe olur sizin için.

Hayal kurarsınız çünkü aşık olmuşsunuzdur. Çocukça olsa da hayal kurarsınız. Yapacağınız kavgalar bile bellidir. Tebessüm eksik olmaz yüzünüzden. Siz güldükçe o güler anneniz güler babanız güler. Evde kavgalar azalmıştır. Siz hep pozitifsinizdir. Çünkü hayatınızda kocaman bir artı vardır.

Ellerinizle beslersiniz onu

Kızlar gezelim der tamam dersiniz ama gezmeye sevgilinizle gidersiniz. Erkek arkadaşınız pek azdır. Kızar o erkeklere tahammül edemez. Sizi sahiplenmesi dünyanın en güzel duygusudur.

Sonra birden o artı eksilir yavaş yavaş. Kavgalarınız başlar. Üzülürsünüz hem de çok. Yeri geldiği zaman belli bile edemezsiniz her defasında yaralar sizi acıtır parçalar. Ama seversiniz işte. Seversiniz. Bir süre sonra etrafınızdaki erkekler artar. Kızlarla çıkarsınız eliniz telefonda hep mesajını beklersiniz. Mobilyacının önünden geçerken bir sehpa bir vazo bir tv koltuğu hoşunuza gider. Hayalinizdeki eve yakıştırırsınız onu. Özlediğinizi daha çok hisseder dayanamaz ararsınız. Kapalıdır... Günler geçer ulaşamazsınız....
Aniden beklenmedik bir telefon gelir. En yakın arkadaşlarından biridir. Sizinle buluşmak ister. O'nun içindir diye gidersiniz. Sizden hoşlandığını sizi sevdiğini söyler inanamazsınız.

Olmaz dersiniz sen onun en yakın arkadaşısın. Neden olmaz der o da senin arkadaşınla çıkıyor. Yürüyorsunuzdur aniden durursunuz. Bir duvara çarpmış gibi. Üzüntüden gözyaşından gurur ve acıdan oluşmuş saydam duvara çarparak durursunuz. Kanıtlarla inanırsınız. O kocaman sevginin yerini nefret alır. Ayrılırsınız ondan, siz ayrılırsınız.

Acı verir bu. Pişmandır o çok pişmandır. Sizi gerçkten seviyordur. Ama sizin gözünüz intikamdan başka birşey görmez belki de siz öyle zannedersiniz. Ağlatırsınız bile onu herkesin içinde. Yalvartırsınız ama affetmezsiniz. Soğumuş gibi olursunuz ama aslında daha fazla bağlanmışsınızdır.

O da pes eder sonra. Bu ilk başta sizi yıkmaz acıtmaz. Ama biraz zaman geçince dönüp arkanıza baktığınızda herşey için çok geçtir.

Aradan aylar geçer. Size geri dönmek ister. Bu soruya vereceğiniz cevap yerine ölmeyi tercih edersiniz. Aslında siz o duvara çarptığınız an gerçekten ölmüşsünüzdür.