Neden birine ait olmak zorundayız? Ya da neden o insanı aramalıyız? Acaba o bizi arıyor mu yoksa umurunda değil miyiz? Peki ya her tanışıp bize samimi gelen insanda acaba bu o mu diye düşünmemize ne demeli?
Herkeste önü aramak ya da istediklerimizi bir bedene sokmaya çalışmak nasıl bir saçmalık?
Sanki sevgilimiz olmasa eksik kalacakmışız gibi. Sevgili ya da eş denilen bir kavram olmasa ne olurdu? O zamanda eksik hisseder miydik? Bu konuda herkesin beklentisi farklı kimine göre sevgili aşk demek güven demek kimine göreyse eğlence...
Peki herkes herkesin beklentisini karşılayabilir mi?
Her zaman dünyada bir tüh eşimiz olduğu söylenir, ya ruh eşimiz bizi çözemezse? Ya çoktan öldüyse? Ne olacak o zaman?hep yarım mı kalacağız?
Peki ben bir sevgiliden ne bekliyorum?
Sarılmak... Sarılıp kokusunu içime hapsetmek, güvenle dolmak, huzurla dans etmek, onunla ağlayıp onunla gülmek, bazen masum bir çocuk bazen koca iki adam kılığına girip konuşmak içimi döküp içini döktüğünü izlemek, en önemlisi ise günü geldiğinde kalbimi avuçlarında koymak...
İnsanlardan görmediğim sevgiyi değeri görmek hani nasıl aç bir insan yemeği yiyene kadar deliye döner arar durur yiyeceğini işte bende değer ve sevgiye açım umarım ruh eşimi çok geç olmadan bulabilirim...
Sadece aski aramayin , hayatinizda devamli kalmasi sizi sikmayacak kisileri arayin. Yakin arkadasiniz , aileden bir bireyiniz gibi. Onlarda ruh esidir zira.
En İyi Cevaplar