Ruhumun Derinliklerindeki Sen

Neden çabalar ki insan birini değiştirmeye? Bilmiyorum ama ben de çabaladım, yılların verdiği yorgunluk ile ciddiyet kazanmıştı ruhum, her şey bir o kadar olabiliteli ve bir o kadar da basitti bana göre sadece siyah beyaz içindeki rolümü oynarken, onunla tanıştım. Gözlerindeki ışık ilk anda etkilemişti beni.

1.60 boylarında kumral mavi gözlü bir kızdı. Şirkette ithalat departmanında işe başlamıştı. Gördüğüm anda bakamamıştım gözlerine, o kendinden emin bir durumda etrafı süzüyordu, algılamaya çalışıyordu yeni işini ve çevresini. Üzerindeki mor ceket ile daha da güzeldi. Kumral saçlarını kızıla çalan bir renge boyamış üstten toplamıştı, tanıştırıldık, bakıştık. Cümlelerim anlamsız ve saçmaydı sadece bir güzele takılmıştım kendimi sorgulamaya başladım 'hop! Dur bakalım ne oluyor, ilk 4 dakika kıza iyice vuruldun kendine gel!'

Derinlerimde bir ses peşinden git derken, diğeri beni bastırmaya çalışıyordu; 'kız işte, heryerde var ondan, iş yerinde olmaz, olur derken ayakta başladığımız tanışma sohbeti son bulmuştu. Ağır adımlar ile ofisime dönerken ona doğru baktım ve göz göze geldik, ukala bir tavırla yoluma devam ettim. Kaderin cilvesi ise aynı işte birlikte çalışmamızın gerekliliğiydi bana bir şeyler sorup duruyordu. Kişisel olarak hiçbir bilgisine erişemedim. Ne Facebook, ne Tweeter ne de msn...Kız internette yoktu. Ona benimle iletişime geçmesi için şahsi mail adresimi verdim, beni mutlaka ekle dedim bir sorun olursa bana ulaşırsını kullandım. Onun için hain planımın işletilmesi için ilk adımımı atmıştım, sadece onu düşünüyordum 30 yaşına kadar bu tat damağımda yoktu. Uzayan sakalımdaki 3 tel beyazlamıştı. Açık tenli olmama rağmen bu bile yaşlanmaya başladığımın bir belirtisiydi. Onu unutmaya başlarken gecenin bilmem kaçında bir talep geldi msn den, bu oydu ! Beni eklemişti haftalar sonra, kalbim duracak gibiydi, selam diyemedim, SENDEN ÇOK HOŞLANIYORUM dedim. Cevabı sadece 'ben de' oldu.

Sonra çıkmaya başladık aramızda 6 yaş fark vardı. Biraz teenage durumları vardı ama çabalıyordu çocukça davranışlarını yenmek için ya da ben çok takılıyordum bunlarla. Yorulmuştum her şey çok hızlıydı, birbirimizindik, ayrı iken kavga modu aktif oluyordu, birlikte iken ikimiz de sütliman, azgın denizin durgun suları oluyorduk.

1. ayrım: Diretme
İlişkinin ortalama bir döneminde internette çok vakit geçirdiğim düşüncesiydim tamamen masumane şu cümle çıktı ağzımdan çıkmaz olsaydı !
-Aşkım Bence interneti ve sosyal medyayı kendimize yasaklamalıyız.
Oturduğu kanepeden kalktı yanıma geldi ses tonunda aşırı bir sertlik bana annem babam yasak koymadı bu yaşıma kadar sen nasıl koyarsın dedi!

Bu cümlede yıkılmıştım ben, hemen çıkıştım ona birlikteyken bile internete giriyorduk neden? Ne gerek var biz gerçeğiz cümlelerini sarf ederken, 'Diretme' kelimesiyle cümleye son noktayı koydu, bir daha bu konu geçmedi aramızda çözümde olmadı tabi ki.

2. Ayrım: Kıskançlık
İlişkinin ateşli evrelerinde okuldan hocası ile çok görüşüyordu. Doğal olarak ben de ona 'bu adam sakın! sana asılmasın' cümlesini sarf ediyordum. 'Olur mu öyle şey o hoca'. Hoca da benimle yaşıt, neden olmasın diye çok arıza çıkarttığım oldu. Sonuç adamı buldum tanıştım haklıymış asılma falan yok lakin kıskancım, sonuçta adamla tanıştığımı öğrendi daha büyük bir soruna sebep oldu BANA GÜVENMİYORSUN SEN !

Sonuç olarak birine birşeyler dikte etmek yerine onu anlamaya çalışmaya çalışıyorum halen ve onu seviyorum her şeyimle ve anladım ki o da benim gibi, ruh ikizim galiba. 2 örnek de sonuçsuz kavgalara sebep oldu. Sonuç hala birlikteyiz. Şu anki sorunumuz ise, evlenmek istemiyor erkenmiş...Mutlu kalın...