Evcil hayvanlar sizce insanlara sabır, sevgi ve sadakat konusunda gerçekten bir şeyler öğretebilir mi?

Bence kesinlikle hayatına dokunuyorlar insanın. Kedimi görünce mesela kaygım, stresim, kötücül düşüncelerim bir bir terk ediyor beni. Bazen kendimi onu izleyip tebessüm ederken buluyorum mesela. Ofiste, trafikte, dışarıda bütün gün tebessüm etmediğimi fark ediyorum sonra. Sabahları maması bitmiştir diye alarmı ertelemiyorum, akşamları eve daha vakitli gidiyorum, sigaralarımı balkonda içiyorum vs. Onun varlığının dokunduğu en yüzeysel alanlar bunlar. Ruhuma kattığı şeyleri kelimeye dökmek zor. Çok sevdiğim bir sözle de bitireyim “İnsan ruhunun bir parçası, hayvan sevgisini tadana kadar uyanmaz.”