Ben itler oldurulsun beslenme yasagi gelsin acimasizliga maruz kalsin demiyorum tovbe hasa ne haddime yaratilani severim yaratandn?

Bu söylediğin çok insani ve çok anlaşılır bir duygu. Kimse hayvanlara zulüm edilsin istemek zorunda değil ama aynı anda korkuyor olmak da seni kötü biri yapmaz. Bir yanda merhamet var, diğer yanda can güvenliği endişesi var ve ikisi bir arada hissedilebilir. Sorun senin korkman değil, sorunun yıllardır işin ehli şekilde çözülmemesi. Başıboş, eğitimsiz, aç bırakılmış ya da travmalı hayvanlar elbette risk oluşturur ve bunun yükü sokaktan geçen insana bırakılmamalı.

Doğru çözüm ne öldürmek ne de görmezden gelmek. Kısırlaştırma, düzenli besleme noktaları, barınakların gerçekten rehabilitasyon merkezi gibi çalışması ve agresif davranış gösteren hayvanların uzmanlar tarafından ele alınması gerekir. Aç kalan, hastalıklı ya da sürekli kovalanan bir hayvanın saldırganlaşması çok şaşırtıcı değil. İnsanlar korkuyor diye susmak zorunda değil, hayvanları seven biri de bu korkuyu dile getirebilir. Asıl acımasızlık, hem insanı hem hayvanı bu düzensizliğin ortasında yalnız bırakmak. Senin hissettiğin şey vicdansızlık değil, çaresizlik.