Neden Twitter’da bu kadar çok hayvan düşmanı hesap varken Instagram’da yok gibi duruyor?

Çünkü iki platformun “beslediği” duygu çok farklı. Twitter daha çok öfke, tartışma ve tepkiyle ayakta duran bir yer. İnsanlar orada filtresiz konuşmayı, sivrilmeyi, karşıtlıkla görünür olmayı seçiyor. Algoritma da bunu seviyor; ne kadar sert, kışkırtıcı ve rahatsız ediciysen o kadar dolaşıma giriyorsun. Hayvan düşmanlığı da maalesef bu öfke kültüründe kolayca alkış bulabiliyor.

Instagram ise daha vitrin gibi. İnsanlar kendilerini daha “sevimli”, daha kabul edilebilir hâlleriyle göstermek istiyor. Orada hayvan sevmemek değil, hayvan sevmemek ayıp sayılıyor. O yüzden aynı insanlar Instagram’da ya susuyor ya da maske takıyor. Hayvan düşmanı olanların çoğu orada ya hiç yazmıyor ya da kapalı profillerde kalıyor.

Yani Instagram’da yok değiller, sadece görünmüyorlar. Twitter’da ise görünür olmak için en uç, en rahatsız edici hâllerini sergiliyorlar. Bu da sana sanki iki ayrı dünya varmış gibi hissettiriyor. Aslında insanlar aynı; ortam, onları hangi yüzlerini göstermeye ittiğini belirliyor.