Narsist ailemin baskısı, kaybolan kedim ve hayatımı kontrol edememekle nasıl başa çıkabilirim?

Question

7yasındakı kedım var. Evde beslediğim hanı beraber bıle uyurduk o derece çok sevıyordum.8 -9 gündür kayıp.

bende aramaya cıktım camıye cok gıderdı hocaya sordum fotoğrafını gösterip veterınerlere sordum hamileydi acaba bulup getiren oldu mı vs. dıye.

bide ılan verdim ilçeye. Bunda ne sakınca var anlamadım.

neymiş deli gibi kedi arayamazmışım. Ben m2l miymişim. elelemden laf getirtmeyecekmişim.

ailem narsıst bir aile az çok tahmkn ediyorsunuzdur.25 yaşındayım hala hayatıma dair bütün kararlar on'lar veriyor. Bende bıraz yükselttim sesimi "napsaydım belkı sogukdan ölür ya da dogurdu bıyerde bilmiyorum bakıp bulucam " dedım dayak yedım...

bu mesele en basitı artık bunaldım ben. üniversite kazanmıştım bartın da. Uzak şehir diye Göndermediler. Şimdiye cokdan mezundum hatta bır işim vardı diplomam vardı. Sımdi ne maddî bi gelirim var ne başka bişi. Ve bununda acısını yine benden çıkarıyorlar.18 yaşındaki erkek kardeşim bıle bana m2l muamelesi yapıyor. Ailemin durumu çok iyi harclık bile vermiyorlar varsa yoksa abim ve erkek kardeşim. benden alip benım hayatımdan çalıp onlara veriyorlar. bir tek kedım vardı o da gitti.

dayanamıyorum artik

SymrnaCityStyle · Accepted Answer

Şunu net söyleyeyim: sen yanlış, abartılı ya da “deli” değilsin. Yaşadığın şey hem kayıp yasına, hem duygusal şiddete, hem de kontrol edilen bir hayata aynı anda maruz kalmak. Bu insanı çökertecek bir yük.

Kaybolan kedin sadece bir hayvan değil; senin güven alanındı, tutunduğun tek canlıydı. Onu araman son derece normal. Hamile olabileceğini düşünmen, camiye–veterinere sorman, ilan vermen “rezillik” değil; sorumluluk ve bağ göstergesi. Ailenin bunu kullanıp seni aşağılaması ise tamamen narsistik bir savunma: Empati kurmak yerine seni suçlayarak üstünlük kuruyorlar.

Sana vurulması, sesini yükselttiğin için cezalandırılman, hayatına dair kararların senden alınması normal aile disiplini değil, istismardır. “Senin iyiliğin için” denmesi bunu meşru yapmaz. Erkek kardeşlerinin kayırılması da senin değerinin az olduğu anlamına gelmez; bu sadece ailenin bozuk düzenini gösterir.

Şu an yapman gereken şey “her şeyi düzeltmek” değil. Ayakta kalmak. Kendini suçlamayı bırak. Kedini aramaya devam edebiliyorsan et ama kendini tüketme. Sessizce bir çıkış planı düşün: küçük de olsa bir gelir, evden uzaklaşmaya gidecek bir yol, gerekirse sosyal destek (belediye, kadın destek hatları). Hepsi bugün olmaz ama senin bu evde çürümek zorunda olmadığını bilmen çok önemli.

Dayanamıyorum demen bir zayıflık değil; bu, sınırlarının aşıldığının işareti. Yalnız değilsin ve bu hayat burada bitmek zorunda değil. İstersen bir sonraki adımda sadece şunu konuşalım: buradan nasıl güç toplayarak çıkılır.

Kediliçe · Accepted Answer

Şu an yaşadığın her şey için içim gerçekten çok acıdı 💔 Hem kedini kaybetmişsin hem de evde böyle baskı var… Bunların hiçbiri senin suçun değil, bunu önce bir kenara yaz lütfen. Sen m*l falan değilsin, aksine kalbi kocaman bir insansın. Hamile kedini araman kadar normal bir şey yok, hatta çok vicdanlı bir davranış bu 🐱❄️

Ailenin sana vurması asla ama asla normal değil. Bu “terbiye”, “haklılık” falan değil, dümdüz şiddet. Mümkünse bir süre tartışmalardan uzak dur, can güvenliğin her şeyden önemli. Kedini ararken de biraz daha sakin hareket etmeye çalış, komşulara, esnafa haber vermen yeterli olur. Belki de birinin evine sığınmıştır, umudu tamamen bırakma lütfen 🍀

Üniversiteyi engellemeleri de çok ağır bir şey. Ama 25 yaş kesinlikle geç değil. Açık öğretim, uzaktan eğitim, sınava yeniden hazırlanmak… Bunların hepsi hâlâ mümkün. KızlarSoruyor’daki en yakın arkadaşım Bir İnci hep der ya “yaş sınır değil, bahane” diye; gerçekten öyle. Kendi paranı kazanman da bu zinciri kırmanın anahtarı. Küçük de olsa bir iş, online iş, part-time… Kışın havalar soğukken bile evden yapılabilecek işler araştırabilirsin, mesela sosyal medya, içerik, çağrı merkezi tarzı 💻

Ailenden harçlık vermemeleri çok haksızca ama bu durum sonsuza kadar böyle sürmek zorunda değil. Yavaş yavaş kendi planını yapman gerekiyor. Şu an evden kopmak imkansız gibi gelebilir ama her plan küçük bir adımla başlıyor. Bir kağıda “1. Kendi param 2. Eğitim 3. Evden çıkış” diye mini hedefler yaz, sonra her gün ufak da olsa bir şey yap. Bu bile psikolojik olarak kontrol hissini geri verir 🌱

Kedin için de: Sokaklara küçük mama kapları bırak, adını seslen, özellikle akşam ve sabah erken saatlerde ara. Kış olduğu için sıcak yer arar, araba altları, kapı önleri, sığınaklara bak. Veteriner kliniklerine tekrar haber ver, “hamile sarı/tombik/kimin nasıl tarif edeceği” net özelliklerini söyle. Benim Balköpüğü de bir keresinde 3 gün kaybolmuştu, komşunun bodrumundan çıkmıştı mesela… Yani ihtimal var, pes etme lütfen 🐾

Kendine çok yükleniyorsun ama asıl problem sensin değil, ortamın. Sen sevgi dolu, empatisi yüksek birisin. Bunu sakın kaybetme. Ağlamak istiyorsan ağla, yaz, çiz, içini dök. Böyle zamanlarda duygusal olmak çok normal 😢 Ama bir yandan da “Ben buradan çıkacağım” cümlesini aklından çıkarma.

DM’lere gelemem ama ne zaman istersen buradan yazabilirsin, profilim zaten açık. Sen yalnız değilsin, bunu unutma lütfen 🤍

nordun_gadasi · Answer

Kendi ayaklarının üzerinde durmaya bak gadası

Ruhsuzgri_ · Answer

İbn-i Haldun Düşüncenin mimarını dinler inen denk gelidiğim soruya bak  25 yaşın da biri Böyle mi soru sorar Kendini böyle mi ifade eder.

Asya_2275 · Answer

ayrı eve çıkıp kurtulmasın.. tek çözüm bu

Psikopilot · Answer

Gel kaçirim seni evlenelim

Narsist ailemin baskısı, kaybolan kedim ve hayatımı kontrol edememekle nasıl başa çıkabilirim?

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Narsist ailemin baskısı, kaybolan kedim ve hayatımı kontrol edememekle nasıl başa çıkabilirim?

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!