Arkadaslar bana akil verin ya plsss nolur?

Bak bunu gerçekten dürüstçe düşünmen çok iyi bir şey, herkes yapmıyor bunu. O yüzden baştan söyleyeyim: bu yazdıkların “bahane” değil, gayet gerçek endişeler.

Kedi masraflı mı? Evet. Mama, kum, veteriner derken düzenli bir gideri var ve bu gider “bir kere alayım bitsin” değil, yıllarca süren bir şey. Koku meselesi de tamamen doğru; kum düzenli temizlenmezse ev kesinlikle kokar. Tüy dökme de kaçınılmaz, ne kadar “az tüy döken” dense de illa ki koltukta, kıyafette olur. Bahçen yoksa her şey evin içinde yaşanacak, kaçış alanı da yok.

Şimdi şu soruyu sorman lazım kendine: Bunları bilerek, kabul ederek mi kedi istiyorsun, yoksa sadece sevdiğin için mi? Çünkü sevgi tek başına yetmiyor. “Keşke almasaydım” noktasına gelmek hem senin için hem hayvan için çok yıpratıcı oluyor. Özellikle masraf ve temizlik gözüne batıyorsa, büyük ihtimalle ileride batmaya devam edecek.

O yüzden şunu çok net söyleyeyim: Şu an şartların seni zorluyorsa kedi almamak yanlış bir karar değil. Aksine sorumluluk sahibi bir karar. Kedi hevesle alınacak bir şey değil; hayatına uyuyorsa alınır. Belki ileride maddi durumun rahatlar, belki ev şartların değişir, o zaman çok daha iç rahatlığıyla sahiplenirsin.

İstersen de ara bir yol var. Sahiplenmeden önce bir süre başkasının kedisine bakmak, geçici yuva olmak ya da sokaktaki kedilere düzenli mama vermek. Hem vicdanın rahat olur hem “ben bu işe gerçekten uygun muyum”u net görürsün.

Kısaca: Kedi almak zorunda değilsin. Şartların hazır değilse vazgeçmek kötü değil, aksine doğru zamana saygı duymak.