Kedimi Barınağa verdim çok kötüyüm?

burada kızanlar da olacak belki farklı düşünende. Ben 6 sene önce bir erkek kedi sahiplendim. Sahiplendiğimde daha 2 aylıktı. İlk 2 sene çok güzeldi fakat sonra benim hayatımda çok kötü şeyler yaşandı. İl değiştirmek zorunda kaldım 2 kere. Kediyi de peşimde sürükledim. Çünkü oğlumdu. 4 sene önce hayatıma birisi girdi. Oda kedimi seviyor ama benim kedim çok ama çok tüy döküyordu. Gece isi yapıyoruz ve eve gelmemiz 4 ü bazen 5 i buluyordu. Öğlen 2 gibi uyanıp evden çıkıyorduk. Kediyi biraz okşar suyunu mamasını koyar çıkardım evden. Pencereler hep acık kalırdı hic atlamazdı bir kaç ay önce atladı 7. kattan. Veterinere götürdükten sonra 1 ay bakımını her seyini yaptım şükür ki iyi oldu. Fakat eve ne zaman gelsek sevgilim küfür ediyor. Çünkü artık camları kapatmak zorunda kalıyordum ve kedinin tüyleri her yerde olunca kıyafetler tüy, yemek masası tüy, her yer tüy olunca bütün gün çenesini dinlemek zorunda kalıyordum. Kedi camlara çıkıyor karakteri avcı zaten. Aynı zamanda 5 sene önce falan kısırlaştırdım. Eve geliyorum miyavlıyor ilgi istiyordu ama yeterince vakit ayıramıyordum. Erkek arkadaşımla yaşadığımdan beri yemek yerken odaya kapatmak zorunda kalıyordum. Ve dün ani kararla onu barınağa bıraktım. Barınakta bir sürü kedi, cins kediler, yavru kediler, bembeyaz bir keçi, o kadar temiz ve güzel bir ortamdı ki gönül biraz rahatladı ama içim paramparça oluyor. Oğlum benden bıkmışmıydı yoksa benden ayrıldığı için üzülüyor mu? Kurtulduğuna sevinsin istiyorum. Bir sürü arkadaşı oldu oyun oynayacagı. evde sabahtan akşama kadar canı sıkılmayacaktı artık. Ona çok yazık.. Ama içim parçalanıyor. 2 gündür gözyaşım dinmiyor ya mutsuzsa diye. Ne yapacağım bilmiyorum.. bir gece de saclarım beyazlayacak, hasretimden öleceğim gibi geliyor bana. Çok özledim onu.. Çok yaşa diyenler olacaktır gerçekten geberiyorum.. şu an eve huzur geldi sevgilim tarafından ama ben mahvoluyorum. Ben oğlumdan memnundum. Sevgilim "hayvanla ilgilenemiyorsun, kahvaltı yapamıyoruz, bir yere oturamıyoruz diyordu