Kedimi çok seviyorum, çocuğum gibi geliyor bazen ağlamaklı oluyorum. Normal mi?

kedim daha bebek 3 aylık falan, her hareketi çok hoşuma gidiyor kakasından bile tiksinmiyorum. evden çıkınca okulda vs aklım hep onda hatta eve giderken heyecanlanıyorum oynayacağız diye. daha bir haftadır beraberiz insallah çok uzun yıllar geçireceğiz beraber göz bebeğim oldu benim... çok şükür problem yok sadece içimi dökmek istedim. ilk kez böyle bir sevgi merhamet hissediyorum. bazen düşünüyorum neler geçiyor aklından annesini özlüyor mu (sokak kedisiydi annesini aradım ama bulamayınca bahçeden eve getirdim) dışarıda korkmuş muydu, şu an acaba mutlu mu... şu an karnımda uyuyor canım bebeğim benim küçük prensim hayatımda bir eksik vardı da o gelince doldu adeta.. her şeyin en iyisini istiyorum onun için. imkanım olduğunda ona bir kardeş de sahiplenmek istiyorum ileride. siz de böyle bayılıyo musunuz kedilerinize?