Ciddi anlamda sadık bir köpeğiniz oldu mu hiç?

12 yıldır baktığımız bir poodle ımız vardı, çok sadık ve tatlı bir köpekti. Belki de hayatımda ilk defa bir köpek ile bu kadar duygusal bağ kurmuş olabilirim. Dün gece saat 11 gibi melek olduğunu öğrendim, sessizce yatarken vermiş canını kuzum... Umarım şu an çok iyi bir yerdedir, canı hiç yanmamıştır. O da artık hatıralarımın arasına girdi... Çok güzeldi benim oğluşum, çok usluydu, çok efendiydi, hiç şikayet etmezdi, hiç neşesinden ödün vermezdi, bazen yemek yerken rahatsız ederdi beni "ben de yicem abi bana da ver" diye bacağımı ısırır çekiştirirdi, hırlardı ama yine de verirdim ara ara. Uyurken ansızın yatağıma zıplar, yorganın altına zorla girer, kafasını da çıkarır koyardı yastığıma. İnsan gibi uyumayı severdi, yataklar olmazsa olmazıydı. Kavga eden insanlara dayanamazdı, hele ki sevdiği biri bir başkasıyla kavga etsin direkt hırlar, karşıdaki kişiyi korkutmaya çalışırdı. Küçük ama çok çevikti, bulut gibiydi tüyleri, şimdi bulutların üstünde... Çok özleyeceğim seni evlat, seni çok seviyorum, bir gün görüşeceğiz, buna inanıyorum...