Doğayla iç içe olmak yerine neden betonların arasına kendimizi sıkıştırıyoruz?

Çünkü sıcak, kaloriferli dairelerimizden, durmaksızın kullandığımız teknolojik cihazlardan kopmak, seyrettiğimiz saçma programlardan uzaklaşmak bizi mahveder. İnsanın doğal yapısı, keyif verici bir düzene hemencecik alışmaya meyillidir. Bunu inkar etmenin, kanımca lüzumu yok. Doğa, tabiat ananın bize sunduğu güzellikleri beraberinde getirir. Ormanda yaşam sürenler, hayatta kalmayı, zorluğun, çaresizliğin ne demek olduğunu öğrenir. Fakat zevk almak bize daha güzel geldiğinden, bunu saçma buluruz. İnsanlar, günden güne taş ve beton yığınından ibaret binalarla, oksijenin ana merkezi olan ağaçları yok ediyor. O yüzden ortada pek de "Doğa" diyebileceğimiz bir şey kalmadı. Ha, kalanlara da gidenler yok. "Şehir hayatı mı? Köy hayatı mı?" Dendiğinde pek çok kişi "cool" gözükeyim, diyip galeyana gelerek; ikinci şıkkı seçiyor. İş uygulamaya geldiğinde, "Kar da, kışta ne yaparım?" Diyip, geçiştiriyor. Uzun lafın kısası, rahatlığa ve hazıra konmaya alışmış bünyemizden kaynaklanıyor.

Müteahhit çok, paraları ceplemeleri lazım nerde boş arza oraya mantar gibi üremeliler. Fazla fazla insan sıdırıp sıkıştırıp daha fazla para almamlılar. Doğallık doğayı ve canlıları insanmış kimin umrunda. Rant olmalı. Mahremiyeti de bilmiyor insanlar set çekince daha korunaklı hissetiryor da olabilir kim kime dum duma. Köy de bazı kendini bilmez hadsizler oluyor ortam rahat daha da gevşek olanlar olabiliyor, güvenlik konusu bir tık yine aynı ama ortam boş olunca aksiyon o kadar fazla olabiliyor ve ulaşım ve tüketim zora giriyor çünkü akış oraya giderse ticaret godamanları rahatsız olur para kaybeder para şehirde olmalıdır. Tabi İnsanları iş için betonlara gömeleri lazım ne demek bayır çayır. İnsanlarda bu anormalliği fareler gibi normal görüp adepte oldu. O farelerden de biriyim düzen böyle.