İyi niyet ve pozitifliğimi gömdüm sizce iyi mi?

Arkadaşlar ben iyi niyetli sevecen pozitif ve iyilik sever bir insandım. Yani klasik böyle herkesi kendi gibi sanıp yaklaşan bu olay yüzünden de çok çok çok tükendim. Yani yeni tanıştığım çoğu insan yalan söyledi be bileyim bana hesap kitledi arabamla kendini eve ya da bi yere bıraktırdı iyilik istedi etti ya da yaralarımı açtırdı sonra popo gibi ortada bıraktı ya da ordan bıçakladı onu kullandı filan. Yani insanların çok ciddiyim bir çoğu çok sinsi ve kötü. Gerçekten. Yani on kişiden sekizi net fesat ve kötü. Net sizi kullanmak ya da düşürmek için ilişki kurmaya geliyor. O nedenle artık başta çok sevgisiz ve düzüm. Hani rahatça yardım isteyen şunu yapsan bunu versen diyen tipler var ya eskiden tabii der sonra hep kazık yer ben istediğimde karşılık bulamaz üzülür dövünür dururdum niye diye. Şimdi direk hayır diye tersliyorum giderse gitsin bozulursa bozulsun diye insanlar sarsılıp saygı duyuyor. Cidden insanlara hayır diyip alttan almayıp pozitif Minnoş olmadan tamamen kendi çıkarınıza göre kendinizi öne koyarak ilişki yaşayınca hiç moraliniz bozulmuyor üzülmüyorsunuz canınız sıkılmıyor ve kimse saygısızlık yapamıyor. Ama yok tatlı olayım pozitif olayım hayır demeyim yardımsever olayım insanlar beni sevsin filan diyince insanlar sizi filan sevmiyor. Siz kendinizden nefret ediyor ve kullanılıyorsunuz. Sizce.