Evinizin temizliği, ailenizin huzurunu kaçırmayı göze alacak kadar önemli mi?

Bakın peşinen söylüyorum: Temizlik düşmanı değilim. Temizlik olmasın da demiyorum. Ben saplantı haline gelmiş bir temizlik tutkusundan bahsediyorum.

Annem temizlikle ilgili takıntıları konusunda nam yapmış bir insandır. Yaşı ilerledikçe bi tık sakinledi ama hâlâ ruhunda minik bir temizlik robotunu yaşatıyor yani.

4 gündür annemdeyim ve sadece 4 günde, temizlik uyarılarıyla içimi şişirmeyi başardı. Yani hani başka hiç işim olmasa oturayım istediği mükemmellikte temizlik yapayım da bir yandan çalışıyorum yani. Bulaşıkları yıkıyorum; ardından tezgahı, ocağı, laf eder diye fayansları siliyorum; yerleri silip süpürüyorum... Gelip şöyle bir bakıyor, sonra da "Buzdolabının kapağı leke olmuş" diyor! Hani "eline sağlık" beklemiyorum zaten ama en azından surat buruşturulup eksik aranmasa mı ya? Misal laf sokmayıp "Buzdolabının kapağını da siliver" demek niye bu kadar zor yani?

Sonra konuşunca, vay Liza çabuk sinirlenip celalleniyo oluyorum.

Özellikle hanımlar, size soruyorum: Evinizin Ikea kataloğundan çıkmışçasına mükemmel düzgün ve temiz olması uğruna, hayatınızdaki herkesi diken üstünde yaşatmayı göze alıyor musunuz?

Eğer yanıtınız evetse, bir uzmandan yardım alın çünkü ciddi bir sorununuz var demektir.