İçinde bulunduğum ruh haline göre, ev işi yapmak bazen terapi bazen de eziyettir. Çok enerjiksem ya da ne bileyim canım sıkkınsa falan kendimi temizliğe atıyorum. Temizlik hissi ve sonrasında pencereden esen hafif rüzgar eşliğinde kahvemi yudumlamak harika bir his.
Bazen de fazlasıyla yorgun hissediyorum. Enerjim bitmis tukenmis gibi. Bu gibi durumlarda hicbir sey yapmak istemiyorum. Dolayısıyla da ev işi yapmak eziyet gibi geliyor.
Benim için terapiden farkı yok, şarkı eşliğinde yapmak sanki kirler yerine düşüncelerimi arındırıyormuş falan gibi hissettiriyor. Bedenimi yormak böyle zamanlarda odağımı da dağıttığı için iyi geliyor olabilir.
Benim mesleğim zaten ev temizliği ve bana çok iyi geliyor. Major depresyondan kurtarıyor diyebilirim Üstüne bir de para kazanıp ekonomik olarak özgür olunca, tadından yenmiyor.
Ben coluk cocuk yoksa derli toplu ev severim. Sagi solu toplarim. Ama durduk yere gidipte ev isi yapmam. Bu yuzden ne terapidir benim icin ne de eziyet.