Köyde yaşam zor mu?

Köy de yaşamak güzel severim.


Az insan çok huzur.
yıllar önce okuduğum bir araştırmaya göre yetişkin bir insan en fazla 150 civarındaki ismi ve yüzü eşleştirebiliyor. sayı arttığında birbirine benzetip karıştırmaya başlıyor. işte köyün en büyük avantajı bu herkesin birbirini tanıdığı hikayedir.


Kısa mesafeler.
her yere 5-10 dakikada gidebilmek paha biçilmez. yolda geçen ve ömürden israf olup giden saatler yok. sonra trafik yok. şehrin o beynimizi oyan uğultusu yok. ambulans ve polis sirenleri, kafasına göre çalan araç ve işyeri alarmları, apaçilerin turbo mutorlarının vızıltısı yok gece vakti.


Yürümek.
İstanbul 'da metroya binen anadolu'dan gelenler hemen dikkatimi çeker. biz şehrin forma soktuğu köleleri habire hedefimize koştururken yürümektedir onlar. yürüyen merdivenlerin yürüyen insanlarına dönüşmüşüz şehrin koşuşturması içinde. ama sakince yürüyen bantta durarak bekleyen naif kardeş, abla, teyze, şehrin zombileştiremediği sensin işte. halbuki köyde sakince yürüyebilirsin her yere.


Ekmek.
köy ekmeği seviyorum ben.
fiil olan ek-mek hadisesi de güzel ama teoride olduğu kadar kolay değil sanki. doğru zamanda ürünü ekip suyunu ilacını doğru şekilde vermek gerekiyor ticari ürün elde etmek için. ama ticari kaygı güdülmüyorsa keyfine göre ufak bir bahçe yapmak zevklidir elbette. şehirde saksıda yapamadığın nice şeyi toprakta güle oynaya yetiştirebilirsin.


Gün Batımı.
çocukluğumda ara sıra gittiğimiz o köyde açık havada, açık bir ufukla gün batımını yaşamayı özledim. şehirde binaların, yapay ışıkların arasında farkına bile varmıyorum çoğu zaman günün battığının, yıldızların çıktığının. doğa ile, doğamız ile barışmak demek biz şehrin insanı için işte köy hayatı.


Ucuzluk.
köy ucuzdur nihayetinde değil mi?
şehirde ulaşım, kira, yeme-içme, hizmet sektörü nasıl uçuksa, köyde aksine bu masraflar yoktur ya da yok gibidir. hafta sonu çocuğumla evden çıkıp 2-3 saati dışarıda geçiriyorum ya, eve dönüp ne harcadım diye düşününce dehşete kapılıyorum. işte köyde bu maliyet sıfıra yakınsar. elbette bu yaklaşım eleştirebilir, ama çoğu insan da bu yüzden kaçıyor büyük şehirlerden.


Sloganımıda yapıştırayım 😉
DOĞAL HAYAT OH NE RAHAT

Bu senin sabrına ve ne kadar sevdiğine bağlı.

Örneğin şu an kış. Havalar çok soğuk. Evler buz gibi. Musluktan buz gibi sular akıyor. Sıcak yatağından kalmak zor gelir. Mevsim yağış olduğu için her yer çamur olacak. Köyde odun yakacaksın.

Açıkçası uğraşmadan hiçbir şey yapamazsın. Ben köy hayatını severim ve de katlanırım. İstanbul da doğup büyümeme rağmen gitme planlarım var. Ama göründüğü gibi değil. Ama olmaz diye de bir şey yok.

Eğer sabırlı, tutumlu, geçimli, idare etmesini biliyorsan, sadeliği seviyorsa sana huzur ve mutluluk getirir. Yaşamın tadına varırsın. Yanakların oksijenden al al olur.