Üniversite, Yüksek Lisans bitirip "evinin hanımı, çocuklarının anası" olmayı isteyen, olan var mıdır?
Yoksa, "ben bunca okulu, çamaşır, bulaşık, yemek yapmak, çocuk doğurmak için mi okudum?" diyenlerden misiniz? Beyler, diplomalı ev hanımı hakkında ne düşünüyorsunuz? #Vesselam
Çalışmıyorum dediğin zaman , ya vasıfsız elaman olarak görünüyorsun ya da tembel. kimine göre de o kadar okumuşsun çalışmıyorsun o zaman ahmaksın. her kafadan bir ses çıkıyor işte. ne vasıfsız elamanım ne de ahmak. ünv mezunuyum diye böbürlenecek de dğlm. ilim tahsil etmek için okuduk. Nasip olursa çalışırız olmazsa evde otururuz dert dğl. Kilit nokta;şu dünyada işe yarıyor musun olmalı. kimileri maaşı ile aileye katkı sağlar , kimileri el emeği ile manevi olarak. bana manevi yardım kısmı düştü napalım şükür dicez. çalışıp maaşımı bir Allah’ın kuluna hayır için kullanmasam yahut harama harcasam daha mı hayırlı insan olurdum? Çok şükür elimden geldiğince herkese koşturuyorum. evlenince eşimle istişare yapar, dilerse çalışırım dilerse evde oturur evimin işine bakarım. elhamdülillah sıfır ego 😄
Diplomalı ev hanımı olmak istemem. Hem çalışır hem evimle , evlatlarımla, eşimle de ilgilenirim bu konuda kendime güvenim sonsuz. Evlatlarımın, ailelerimizin geleceğini garanti altına almak zorundayız ve bu tek maaşla olacak iş değil.
Evlatlarının "geleceğini garanti altına almak" maddiyatla mı oluyor?
Çok zengin olup, yokluğu tattırmadan geleceği garanti mi olmuş oluyor?
Peki her istediğine ulaşabilen bir çocuk, bir birey olduğunda, istediğine ulaşmayınca, ulaşmak için helal haram bilmeden elde etmeye çalışırken, nasıl bir canavara dönüştüğünü; yoksulların, yoklukta olanların halini anlamamanın ne demek olduğunu bilmeden büyümek, "geleceği garanti mi" olmuş oluyor?
Hem ölüm olan bu hayatta neyin garantisi olabilir ki? Neyin garantisinden bahsedilebilir ki?
Diplomayı süs olması için almıyorum ki , bu süreçte maddi manevi bir emek var , hasretlik var , sorumluluk var.. Çalışmak en doğal hakkım. Bahsettiğiniz konularda haklısınız ki tartışmak gibi bir gayem de yok fakat kendime güvenim sonsuz derken tüm hepsini kapsayan bir yorumdu bu - bana göre. Ölüm hak ve gaip , bunu elbette biliyorum fakat imkânlarım varsa da bilemediğim geleceği sağlam temeller üzerine oturtmak ebeveyn olarak temel vazifelerimden sadece birisi , burada hırsa kapılmak gibi bir durum söz konusu değil. Evlatlarımı dini bütün, haram helal nedir bilen , vatanına bayrağına milletine bağlı bireyler olarak yetistirecegimden eminim. Burada hazıra konması ya da insanlık nedir bilmeden yetiştirmek gibi bir algı olması ise beni şaşırttı. Varlık da yokluk da nedir bileceklerdir , her istedikleri o anda olmayacak onu da bilecekler , sağa sola sapmadan dümdüz ilerlemek nedir onu da bilecekler bundan eminim çünkü yetiştirme tarzıma ve eşimin de yetiştirme tarzına güveniyorum.
Adam gündüz üniversitede akşama dersanede para kazanıyordu.. Niye bu kadar çalışıyorsunuz dediğimde senin gibi "geleceklerini garanti altına almak için" demişti..
Dedim ki, sen çocuğunu babasız, baba sevgisinden mahrum büyütüyorsun.. Hafta içi sonu akşam 10-11 de evde oluyorsunuz.. Ama çocuğunuz muhtemelen sizi görmüyor bile..
İyi bir gelecek, hayırlı bir evlat olmasını istiyorsanız, ona çok para değil, çokca vakit verin.. Sizinle gezsin.. Vakit geçirsin..
Ben babamla parası olmadığı zamanlarda beraber lögar temizledik... Ama o yanımdaydı ya, beraberdik ya o bana yeterdi..
Ben aile nasıl geçindirilir öyle öğrendim.. Parasızlık sorun değilmiş, babasızlık sorunmuş..
Bir çocuğun, "baba 1 saatte ne kadar kazanıyorsun? Sana o kadar para biriktireyim bana 1 saat vakit ayırır mısın?" cümlesinden daha ağır hakaret bilmiyorum ben..
"Bir babanın, çocuğuna bırakacağı en büyük mirası, temiz ahlakıdır.." Hadis-i Şerif..
Dediğim gibi çalışmam demek para hırsına düşeceğim ve evlatlarımı- eşimi- her iki tarafın ailesini , kurduğum aileyi boşlayacağım anlamına gelmiyor ki. Elbette onlarla vakit geçireceğim, aile ortamında anne - baba ve büyükleri ile büyüteceğim fakat hayatın ne olduğu, yaşam şartlarının karşılanması için onlara karşı sorumlu olduğumuzu da bilecekler. Ha aileme vakit ayıramıyorum ve kendimden emin - memnun olamıyorum bu konuda , bunun sorumluluğunu alır ve gerekeni de yaparım.
Çalışmak için okuyorum ama , babama yük olmamak için aldığım kyk kredisini eşime yüklememek için çalışmalıyım. Ve bundan ayrı olarak bir hayalim var annem ve babamla ilgili. Çalışmak istememin diğer sebebi de o. Bunları hallettikten sonra çalışmasam da olur. Ama okumak diploma şart. Ilerde eşime ne olacağı belli mi. O çalışmadığı durumda ben çalışırım.
Diplomam var evlendim ev hanımıyım çünkü kendime ait 4 evimden yüksek gelirli kiram var. Çalışmama gerek kalmıyor eşimin maaşı ve benim gelirim yetiyor. O evler olmasaydı çalışırdım.
Evde oturabileceğimi sanmıyorum. Sürekli kocamdan bir şey talep etmek istemiyorum. Çocuğumla ilk iki sene beraber kalmak isterim mali durumumuza göre. Ev işlerinden de hoşlanmıyorum. Sürekli ev işleriyle meşgul olmak beni Sıkar.
Diploma sahibi olupta ev hanimi olmak zoruna gider insanin ama sartlar musaitse evi tercih ederim sanirim
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Öyle bir düşünceyi kabullenemem, belki durumumuz çok iyi olur ve çocuklarım olursa hadi neyse ama o da belli bir yaşa getirdikten sonra yine çalışmam yani bu alanda aktif olmam gerekir.
Evlenince ekonomik özgürlüğün mü kısıtlanıyor? Para kazandığında müsrifken, kocandan alınca tutumlu mu olmak zorunda bırakılıyorsun? Bu iyi bişey bence 😏
En İyi Cevaplar