Ne Eğlenceli Bir Hayat Ama..........

Kendine bir bisiklet al yoksa . Birkaç bisiklet arkadaşı yap ; olmasada olur , herkes arkadaş edinmek zorunda değil . Bulunduğun ilin ilçenin gezilecek doğal , mimari , tarihi mekanlarını gez . Taksici gibi bil heryerini oranın ; her boş vaktinde atla bisiklete hatta yanınada bir fotoğraf makinası , oranın altını üstüne getir . Çektiğin resimlerden en güzellerini seç bastır . Güzel mutlu çocuklu aile boyu resimlerde çek ; ilerde belki bende böyle bir aile kurarım de , gülümse , mutlu ol . Sabahları 1 saat daha erken kalk giy eşofmanlarını spora koşuya çık . Bu gezdiğin gördüğün yerlerde elbet kafa dengi birkaç arkadaş denk gelecektir . Onlarla arkadaşlığınızı ilerletirsiniz . Mahallenin çocuklarına 3-5 lira verip çerez- cips -çikolata falan alıp onları mutlu etmekle mutlu olun . Çay bahçesine , kafeteryaya çıkar okey , tavla atarsınız ; 2 mars bir oyun tulum çıkartırsınız . vs . Ama bazen insanın üstüne yerinden kalkamama ataleti geliyor onu bende çok iyi bilirim , onu kırmak lazım . Mutluluklar .

ah dostum.. bende aynı durumdan muzdaripim. normalde çok eğlenceli hareketli ve sosyal birisiydim ama iş hayatına tam anlamıyla atılınca birden evden işe işten eve giden biri oldum, izinlerde sadece yatan ya da en fazla PCsiyle cafede yanlız takılan biri haline geldim. geçende sevdiğim bir arkadaşımla buluştum, onun 16-17 yaşındaki kız kardeşi ve sevgiliside bizimleydi ve bu "gençler" guitar heroya gitmeye davet etti. gittik... allahım ben uzun zamandır böyle eğlenmemiştim... bu basit bilgisayar oyunu ya da cafede oturmayı aslında hep yapardım ve bu benim rutinimdi. o günün akşamı dedim ki... meğer nekadar rutin ve yanlız bir adammışım ben..