Çocukluk hakkında kompozisyon başlığı?

Gökyüzündeki uçurtmalarımız, peşinde koştuğumuz hayallerimiz, oynadığımız oyunlar ve masal kahramanlarımız. Ne güzeldi çocukluğumuz! Şeker için bile gülmeyi bilirdik. Bir de oyuncak aldılar mı, dünyalar bizim olurdu.
Bazen bir kalemimizi bize sormadan kullandılar diye küserdik arkadaşlarımıza. Konuşmazdık; ama en fazla iki dakika. Sonra barışmak için birbirimizin gözünün içine bakardık. Sadece yastık kavgalarımız vardı. O da birbirimizin canını yakmak için değil, eğlence içindi. Ne delişmendi çocukluğumuz! Yaramazlık yaparsak, iğneci teyze gelecek sanıyorduk. Hiç gelmedi o teyze. Çünkü biz dünyayı kirletmedik hiçbir zaman ağzımızdan çıkan sözlerle. Biz sadece neşeli şarkılarla, şen şakrak gülüşlerle dünyayı aydınlatırdık.
Hayaldi, belki de masaldı çocukluğumuz. Peki, biz ne zaman çıktık o masaldan? Ne zaman öğrendik kavgayı, kini, nefreti? O, sadece sevgiyle bakan gözlerdeki pırıltı neden kayboldu?

Boyle devam edıypr

toz pembe gunler,
çocukluğun eğlenceleri
pamuk şeker günleri
pırıltılı çocuklugum...

zormus yahu unutmusum : ))

eig ıcın tesekkurler