Üniversitede ayrı eve çıkmak?

19 yaşımdan beri ayrı yaşıyorum... Bunun bir kaç senesi yurtdışında geçti. 20 yaşında aileden destek almamaya başladım.
Zorlukları aslında pek yok, hayatını düzene sokuyorsun. 24 saati en iyi biçimde değerlendiriyorsun. Ben çevirmenlik yapardım, arkadaşlarım eğlenirlerdi, ben katalog, makale, röportaj, çevirileri yapardım. Bir yandan da günlük vize/final çalışması yapardım. Her gün okulda olurdum. İşin içinde bir de sevgili olunca işler ya kolaylaşır ya da zorlaşır. Anlayışsız biriyse uzun bile sürmez. İzinli olduğun günlerde ev işlerini yaparsın , çamaşır oda temizliği vs. Sonra çıkarsınarkadaşlarınla buluşursun. Hesabını yaparak yaşarsın, 3 bin liralık telefon yerine 800 liralık telefon kullanırsın ve aslında 800 liralık telefonun da bir farkı olmadığını görürsün. Etrafındaki insnalar sana basit gelmeye başlar. Yalnız hissedebilirsin kendini. Bu ego ya da bir yerinin tavan yapması değil, akıl olgunluğundan kaynaklıdır. Ben o yalnızlığı bilgi ile doldurdum, halen daha öyleyim. İlk başlarda yıpranabilirsin, çünkü okul, ev, iş bonus sevgili, bu 3-4 şeyi bir den bir düzende götürmen gerekecek. Ama bu sana çok fazla şey kazandıracak. İstanbul'da part time 1000 lira + yemek ticket ı + sigorta olarak bir sürü iş var. Mağazalara başvur ya da çağrı merkezlerine başvur. Garanti var mesela haftada 6 gün 6,5 saat.

Hem çalışıp hem ev işleri hemde evdeki ortağın olacaksa onun arkasını toplamak zor..