İntihar etmeyi deneyenler için hayat nasıl devam ediyor?

aslina bakarsan senin intihar etmeye calistiktan sonraki halinde benim su anki halim ayni.. bir bardak cayi bile elimde tutamiyorum elim yaslilar gibi titredigi icin.. tartisma konuslarina girince bende genelde o tür ortamlarda akli dengemi kaybediyorum.. artik bu cok düsünmekten veya herseyi kafaya takmaktan midir nedir bilemem ama saclarim her gün giderek beyazlasiyor.. sanirim 30uma gelmeden bembeyaz sacli biri olurum eger tabi ölmez hayatta kalirsam..

'şuan bu yazdıklarını sankı ben yazmışım gıbı okuyorum sankı benı anlatıyorsun şoktayım' deme sırası bende sanırım.. :) cünkü bende aynı butun filmleri izler yurttayken film izlemeye giderken bunu izledim, bunuda izledim diye cok demisimdir.. :)

bende ayniyim iste yanlizim evde cogu zaman ya bir dizi buluyorum yabanci 4-5 bölüm seyredip bikiyorum yada yeni cikan filmleri seyrediyorum.. gerci onlarda bir zaman sonra sarmiyor beni..

pek öyle yalan söylemekte bana göre degil ama ilk firsatta dnycm

ulen herkes yaşamak istiyo bi ben istemiyom

anlasilan denemeden ögrenemeyecegiz.. bilmiyorum benimde sol bilegimde sürüyle bicak ve jilet izleri senelerdir duruyor, yani ben utanmiyorum, beni bunlari yaptiracak kadar yipratan insanlar utansin.. kimseninde acikcasi bana 'deli yada psikolojik yönden' kötü bakmasi umurumda olmadi su ana kadar..

işte bu işler takma deyince takmamakla olsa buna kadar bu halde olmazdim.. her gece kafami yastigiga koydugumda aklimdan binbir türlü düsünceler geciyor sonra bir bakiyorum sabah olmus ve birazda sogugun etkisiyle uyumus oluyorum..


asmayi bende isterdim bu düsüncelerden kurtulmayi.. ama 2-3 senedir ne hayatimda birseyler yapabildim nede düsündüklerimi yapabildim.. hala oldugum yerde sayiyorum..

gidipte para verip yardim aldiktan sonra ne fayda bana bu yardimdan..

benim deginmek istedigim noktada asil burda hayati sevecek bir nedenim yok beni mutlu edecek bir neden.. veya hayal ettigim bir gelecek yok ki onun icin cabalayim didineyim..


annem babam sag su an bana bir faydalari dokunmasada iyi durumdular.. ama gözlerine gelince cocuklarinin bu durumda oldugunu göremeyecek kadarda kör durumdalar..

yok ask la yollarimi ayirali baya oldu.. sükür su an sevgilim de yok o yüzden rahatim.. zaten birde öyle bir sorunum olsa düsünemiyorum o halimi.. hazir soruyu gizli yapmisken daha rahat anlatabilriim simdi..


durum söyle, aile icinde kimse birbirinin umrumda degil, pederin 1 kelime muhabbet ettigi yok annemde bilhassa öyle.. aklimdaki sürüyle olan sorunlarimi paylasacak bir insan bulamiyorum.. ki zaten böyle bir sitedeyim.. düsüncelerimi anlatmaya calisiyorum daha en basindan beni anlamiyorlar

'Pek dert edilicek bir sorun değil '


dogru pek dert edilecek birsey degildir bazilari icin.. kusura bakma ama disardan herkese öyle gelir bu durumlar..


zaten bunlari dert edecek bir kac birisi olsaydi cevremde en azindan bu noktaya kadar gelmemis olurdum..

yardimci olmaya calistigi görüyorum ve tesekkür ederim bunun icin..

yani tabi herkesin kendine göre derdi var.. benden daha büyük dertleri olanlarda vardir daha kücük dertleri olanlarda..

onlara bir lafim yok. ben kendimi düzeltemedikten sonra kimseye bir faydam dokunmaz sonucta..

tamam sonu pismanlikla bitebilir ama bu pismanliginda hic mi getirdigi birseyler yok.. yani demek istedigim benim, hayatlarindaki olan degismeler..

eh yani kiz icin kötü bir durum olmus.. en azindan benim öyle bir sevgili derdim yok diye sevineyim bari.. sonucta her intihara kalkisanlarin nedeni 'sevgili veya aşk' yüzünden olmuyor..

ah işte öldürmeyen Allah öldürmüyorda, öldüren Allah öldüren'lerden olmak istiyorum ben.. sayisizca baskalarina faydasi dokunan insanlar ölürken, kendine bile faydasi dokunmayan benim gibi insanlarda böyle hayattalar işte.. ne acinasi bir durum..

kim var peki benimle bu yolda olanlar?ben göremiyorumda kimseyi.

ben alistim artik kendimin böyle olmasina.. dedigin gibi bende aciz birisi oldum.. bu duruma düsmeden önce bende öyle diyordum 'ya ne insanlar var böyle hayattayken kendini öldürüyorlar öldürmeye calisiyorlar' diye cok demisimdir.. ama böyle bir duruma düsünce o insanlarin ne hissettikleri ne yasadiklarini anlayip onlara hak veriyorum

maalesef öyle iste.. bi 3 sene önceki halimle su anki halim arasinda daglar kadar fark var..

insanin yasadiklari kimligindeki yasiyla belli olmuyor ki.. yasim belki genctir tamam ama beynimi acip icine bakma sansimiz olsaydi o zaman yasim kac olurdu bilmiyorum..

iyi iyi en azindan 'kücük adam' demekle güldürdün bu saatte beni :)

bkalim yeni bir gün basliyor 1 adim ileriye mi gidecez 1 adim geriye mi yoksa yine oldugumuz yerde sayacak miyiz gün sonunda görecegiz artik..

yok vazgecmedim. jilet duruyor yanimda. sag bilegimde görüş acimda.. daha yapilacak isler var bir kücükte olsa mektup gibi not gibi birseyler karalamak lazim degil mi. öyle boş gitmek olmaz. yarin umarim hava güzel olurda disarda oturup birseyler karalayabilirim.

ben ölmediğim için pişmanım ya