İnsan büyüdükçe toplumsal eşitsizlik ve fırsat farkları neden daha çok göze batıyor?

Mesela aylarca staj aradım mezun olabilmem için şart, okul sigorta karşılıyor olmasına rağmen hiçbir yerden dönüş yok. En sonunda buldum benimle birlikte 5 stajyer daha var, farklı alanlardayız. İK'cı sordu nelerle ilgilenirsiniz. Bir çocuk yurt dışında okuyor piyano çaldığını söyledi. Diğer kız tenis oynadığından bahsetti. O an kendimi kötü hissettim.

Çünkü bu tarz şeyler çocukken ailelerin desteğiyle oluyor. Ben de ortaokulda hocamın tamamen gönüllü kursuyla piyano öğrenmiştim. Sonra hoca okul değiştirince kursa da verecek para olmadığından yalan oldu.

Ya da hep birlikte bu kadro yemeğe çıktık hepsi gezdiği ülkelerden bahsediyor, yeşil pasaportu olan kız daha çok gezmek istediğini ama parasının olmadığını söyledi. Ama zaten 21 yaşında çoktan 7 8 ülkeye gitmiş. Hani hepsi basit şeyler gibi ama bazıları için hayal.

Öğrencilik hayatım başarılı gidiyor bu yıl mezun olcam yüksek de yapmayı planlıyorum ama eminim iş bulurken yine zorlanıcam ama birçok insan torpille kendini geliştirmeden sahip oluyor. Moral bozucu