Küçük şehirde aile evinde KPSS’ye çalışırken böyle bunalıp yapamayacak gibi hisseden var mı?

28 yaşında olmak geç kalmak değil, sadece hayatın herkes için aynı hızda ilerlemediğinin kanıtı. Küçük şehirde aile evinde KPSS çalışırken insan bazen sıkışmış gibi hissediyor, özellikle sürekli aynı ortamda olunca motivasyon düşüyor ve “yapamayacağım galiba” düşüncesi çok normal hale geliyor. Ama şunu unutma; şu an verdiğin mücadele dışarıdan küçük görünse bile aslında geleceğini değiştirme çabası. Birçok insan aynı duyguları yaşıyor ama çoğu bunu dile getirmiyor. Önemli olan her gün mükemmel çalışmak değil, bırakmadan devam edebilmek. Bazen insanın kendine inanması, net sayısından daha zor oluyor.