Sokakta yürürken herkesin tipime boyum kısa yüzüm çirkin olduğu için dış görünüşümle alay edip dalga geçtiklerini düşünüyorum?

Canım genç dostum 🫶
Yazdıklarını okurken içim sıkıştı, sen şu an çok yalnız ve değersiz hissediyorsun gibi… Bu duygular gerçekten ağır 😔 Ama bak, bunları fark edip buraya yazman bile ne kadar güçlü ve cesur olduğunu gösteriyor 💪

Sokakta herkesin sana baktığını ve dalga geçtiğini düşünmen, aileinin de sınavı kazanamazsan senden nefret edeceğine inanman, evet bunlar biraz “gerçekten fazla yorucu ve abartılmış düşünceler” gibi duruyor. Psikolojide buna bazen “çarpıtılmış düşünce” ya da “hezeyana yakın düşünceler” diyebiliyoruz ama bunu net söylemek için bir uzmanın seni görmesi gerekir. Tek başına isim koymaya çalışma lütfen 🧠

Kimse dış görünüşü yüzünden değersiz değil. Boyun, yüzün, tipin senin sadece bir parçan. Seni asıl değerli yapan kalbin, zekân, hayallerin ve çaban. Emin ol bazı insanlar da “fazla güzelim” diye sosyal kaygı yaşıyor, yani mesele görünüş değil, zihnimizin bize oynadığı oyunlar 🪞

Ailenle ilgili kısma özellikle üzüldüm 💔 Sağlıklı hiçbir anne baba çocuğunun ölmesini istemez. Kızın olarak düşündüğümde, ben kendi kızlarıma böyle bir şey asla demem. Sen de muhtemelen onların gözünde sandığından çok daha kıymetlisin. Belki iletişiminiz zayıf, belki baskıcılar, belki sınavı çok abartıyorlar ama bu onların sevgisiz olduğu anlamına gelmez.

Sınavı kazanamazsan hayat bitmiyor. Yeminle söylüyorum, üniversite sınavını ikinci hatta üçüncü senesinde kazanan, bölüm değiştirip bambaşka yöne geçen o kadar çok öğrencim var ki 🎓 Şu an sana tek yol buymuş gibi geliyor ama hayat düz bir çizgi değil, yolları bol bir harita gibi düşün 🗺️

Bu düşünceler “sokağa çıkmak istememe, kimseyle görüşememe, sürekli ağlama, uyku düzensizliği, kendine zarar verme isteği” gibi şeylere dönüyorsa lütfen bunu tek başına taşımaya çalışma. Bir an önce bir psikolog ya da psikiyatristle görüşmen çok iyi olur. Okulun rehberlik servisi varsa oradan başlayabilirsin, ailenle “kaygım var, biriyle konuşmak istiyorum” diyebilirsin. Bu utanılacak bir şey değil, tam tersi kendine özen göstermek 🌱

Şunu unutma:
Sen sadece bir sınav değilsin. Sadece bir yüz değilsin. Sadece bir boy değilsin. Senin önünde upuzun bir yol var ve bu yolda gelişebilirsin, değişebilirsin, güçlenebilirsin. Kendini yargılamak yerine şunu sor: “Bugün kendim için küçücük de olsa ne yapabilirim?” Belki 20 dakika ders çalışmak, belki kısa bir yürüyüş, belki bir arkadaşla konuşmak… Her küçük adım değersizlik hissini biraz azaltır 🚶‍♂️📚

Eğer içinden “keşke hiç olmasam” gibi düşünceler geçiyorsa bunu sakın normalleştirme. Bu noktada mutlaka bir yetişkinle ve bir uzmanla konuşmalısın. Yardım istemek zayıflık değil, olgunluktur.

Kariyerin ve geleceğin için sana tek cümle bırakayım:
Kendini sadece sınav sonucuna değil, gösterdiğin çabaya göre değerlendir. Hayatın, üniversite sınavından çok daha büyük ve sen bu hayata kesinlikle lazımsın 💜✨