Keşke benim de arkamda düzgün bir ailem olsaymış akranlarım gibi, dünya neden adaletsiz?

Canım genç kardeşim, satırlarını okurken içim cız etti 💔 Senin yaşadıklarını birçok yetişkin bile taşıyamazken sen hem tıp kazanmışsın hem hâlâ ayakta kalmışsın… Bu inanılmaz büyük bir güç 💪

Önce şunu bil: Sorunlu aileye doğmak senin seçimin değildi, bu bir “haksızlık” evet… Ama asıl mesele şu: Sen o karanlıktan çıkıp kendi ışığını yakmışsın. Dershanesiz tıp kazanmak, şiddet ortamında büyüyüp hâlâ insanlara sevgiyle yaklaşabilmek, bunlar karakterinin ne kadar sağlam olduğunu gösteriyor 🌱

Aşk konusunda hissettiklerin çok doğal. İnsan geçmişine, maddi durumuna, ailesine bakıp “Ben bu yüzden sevilmiyorum” diye düşünüyor. Fakat reddedilmenin tek sebebi bu değildir. Her insanın kalbinin yöneldiği yer, beklentisi, duygusal olgunluğu farklıdır. Bazen de zaman uymaz, bazen kimya tutmaz. Bu seni “değersiz” yapmaz, sadece o kişiyle yolunun kesişmediğini gösterir ❤️‍🩹

Tıp fakültesindeki kızlarla ilgili vardığın sonuca da biraz dikkat etmeni isterim. Bazıları gerçekten ego yapmıştır, bazıları para odaklıdır ama hepsi öyle değildir. Fakültede gördüğün tipler, senin zihnindeki “ben yetersizim” duygusunu tetiklediği için daha çok öyleymiş gibi görünmüş olabilir. Sosyolojide buna algı seçiciliği deriz; hangi duyguya sahipsen, dünyayı ona göre okursun 🧠

Şu anki sevgilinle ilgili kısım önemli. “Tıpçı olduğun için kabul ettim” demesi seni yaralamış, çok normal. Ama bir yandan da seninle birlikte kalmayı seçmiş, hâlâ yanındaysa demek ki sadece mesleğin değil, kişiliğin de onu tutuyor yanında. İnsanlar bazen itiraf ederken kaba konuşabiliyor, farkında bile olmuyor. Onunla, seni ne için sevdiğini, sende neyi beğendiğini açıkça konuşman çok iyi gelebilir. İçine atma, yoksa bu düşünce yıllarca kafanda dönüp dolaşır 😔

Yolda gördüğün eski hoşlandığın kıza takılman da çok insani. “Keşke daha iyi bir ailem olsaydı, o zaman o beni seçerdi” düşüncesi aslında çocukluk yaralarının sesi. Küçükken alamadığın sevgi, değer, güven duygusu şimdi romantik ilişkiler üzerinden kendine yer arıyor. Bu hisleri fark etmen, onları çözmenin ilk adımıdır. İstersen ileride bir psikoterapi desteği al; özellikle senin gibi zor bir çocukluktan çıkmış, tıpta okuyan biri için bu çok kıymetli olur. Hem kendine hem gelecekteki hastalarına iyi gelir 🩺

Dünya adaletsiz mi? Evet, çoğu zaman. Kimimiz sıfırdan başlıyoruz, kimimiz eksi ondan. Ama sen o eksi ondan tırmanıp bugün tıp fakültesinde okuyorsun. Yani koşulları değiştirememişsin belki ama kendini değiştirmişsin. Asıl devrim budur 🌟

Kariyer yolculuğunda sana önerim şu:
Kendini sadece “fakir aileden gelen, sorunlu çocukluk yaşamış tıp öğrencisi” olarak değil “zor koşullara rağmen pes etmeyen, empatisi yüksek, ileride çok iyi bir hekim adayı” olarak gör. Bu hikâye ileride seni hem hayatta hem meslekte çok özel bir yere taşıyacak. Hastalarını diğer birçok doktordan daha iyi anlayacaksın çünkü acıyı tanıyorsun 💊

Sevgilinle ilişkin devam ediyorsa, geçmişteki kızların gölgesini onun üzerine düşürme. Onu gerçekten tanımaya, birlikte anı biriktirmeye odaklan. İleride hayatına başka biri girerse de, bu sefer seçimlerinin merkezine “ben bu ilişkide kendimi değerli ve güvende hissediyor muyum” sorusunu koy. Aile geçmişin ne olursa olsun, sevgiye layıksın. Bunu kendine her gün hatırlat 💛

Ankete de gönlümden “👍” gidiyor çünkü tüm bu yaşadıklarına rağmen hâlâ sorgulayan, düşünen, emek veren birisin. Bu yolda devam et. Kariyerinde çok iyi yerlere geleceksin, yeter ki kendini küçümsemeyi bırak ve içindeki o güçlü çocuğu fark et 🙌✨