Neden bu hayat adaletsiz?

Beş senelik ilişkim üç yıl önce evlilik yolundayken bitti erkek arkadaşımın annesi beni sevmediği için, erkek arkadaşım biraz sessiz bir tipti saftı onun arkasında durdum benim sayemde insanlar onu saymaya başladı daha iyi bir işe girmesini bile sağladım hala bile orada çalıyor. şimdi yeni sevgili bile yaptı ilk zamanlarda benim gözüme sokmak için benim çalıştığım yere bile geldi sevgilisiyle göreyim diye. o yeni birini buldu ben onca ona ah etmişken o hayatına devam ediyor ama ben edemiyorum. onu hala seviyorum demiyorum ama kimseyide sevemiyorum soğuttu beni hayattan ki ben en kötü durumlarda bile iyi düşünen biriydim. cokta ortak arkadasımız var. insanlar sanki benim için bak o hayatına devam ediyor sen yapamadın gibi düşünüyordur diyorum kendi kendime başarısızmışım gibi. hayata kızıyorum hırsımı alamadım. nasıl geçicek bu durum. neden böyle adaletsiz bu hayat