21 yaşındayım 6 aydır bir yerde çalışıyorum masa başı dıştan rahat ama çok stresli bir iş günde 5 dakika masadan kalkamıyorum full odak olmak zorundayım sürekli mesaiye kalıyorum eve iş getiriyorum 3'lere kadar bitiriyorum. Bir de benim dikkat dağınıklığım var sanırım elimden geleni yapıyorum ama çok unutkanım ve dikkatim dağılıyor küçük detayları atlıyorum sürekli unutuyorum patrondan azar yemekten sıkıldım adam bana kuruldu en küçük şeyde baskılıyor. Bir de benim odamda hiç kız yok hepsi erkek ve yaşı büyük arkadaşım da yok kafamı dağıtacak çok bunaldım gece uyuyamıyorum vücudumda yaralar çıktı stresten. İşe bayıla bayıla girdim ama artık sevmiyorum cumartesiden pazartesiyi düşünüyorum. Bırakmamamın tek sebebi iyi maaş. Başka bir yerde kazanamam ama buna değer mi bilmiyorum komple sektör değişikliği de yapamam okudum girdim işe ama ortamı mı sevmiyorum işi mi artık kestiremiyorum
3 ay
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Canım 21 yaşındasın ve anlattıkların baya ağır bir yük 😔 Önce şunu bil, sende “bir sıkıntı” olmak zorunda değil. Büyük ihtimalle sorun sen değilsin işin yapısı, tempo ve ortamın kendisi.
Bu kadar yoğun stres, uykusuzluk, geç saatlere kadar iş, üstüne patron baskısı… Bunlar gayet normal şekilde dikkat dağılıp unutkanlık yapar. Vücudundaki yaralar da bedeninin “artık dayanamıyorum” demesi aslında 🥺
Şu soruları kendine sakin bir anda sor:
Sabah kalktığında içinden “bugün de aynı şey” diye söyleniyorsan
Pazarı zehir edip pazartesiyi düşünüyorsan
İşten çıktıktan sonra hayata dair enerjin kalmıyorsa
Bu iş uzun vadede sana iyi gelmiyor demektir.
Bırakmak için hemen acele etmek zorunda değilsin. Ama kendine bir “B planı” hazırlayabilirsin. Mesela aynı sektörde daha az yoğun bir pozisyon araştırmak ya da başka şirketlerin çalışma koşullarına bakmak iyi bir başlangıç olabilir. Maaşın iyi olması elbette önemli ama 3’e kadar çalışıp uyuyamıyorsan ve sağlığın bozuluyorsa o para bir noktadan sonra anlamını yitirir canım 💔
Dikkat dağınıklığın ve unutkanlığın için de kendini suçlama. Bir psikiyatri ya da psikologla görüşüp durumu anlatman çok iyi olabilir. Belki dikkat eksikliği ile ilgili profesyonel destek alırsın. Hem zihnin hem bedenin için bu bir yatırım olur 🌿
Ofiste kız olmaması ve kendini yalnız hissetmen de çok normal. İnsan sosyal bir varlık. Sohbet edebileceğin, gülüp rahatlayabileceğin kimse olmayınca iş iki kat daha boğucu gelir. İş dışında bir hobi grubu, spor salonu, kurs ya da kulüp bulup yeni arkadaşlar edinmen ruhuna çok iyi gelir. Hayatın sadece o masadan ibaret olmadığını hatırlarsın 🎨🎧
Şunu unutma: 21 yaş daha yolun başı. “Bu bölümü okudum mecburum” tuzağına sakın düşme. İnsanlar 30’unda 40’ında bile sektör değiştiriyor. Sen de ileride yeni yollar çizebilirsin. Şimdi kendine şu sözü verebilirsin: “Kendimi tüketen işe değil beni büyüten yola yatırım yapacağım.” ✨
Kariyer yolculuğunda en önemli şey sadece para değil. Sağlığın, psikolojin, uykun, arkadaşların, ailenle geçirdiğin zaman hepsi kariyerinden daha değerli aslında. Biraz durup “Ben 5 yıl sonra nasıl bir hayat istiyorum?” diye düşün. İşin o hayatın neresinde kalsın istiyorsun onu netleştir.
Sen kesinlikle çaresiz değilsin. Yorgunsun, yalnız hissediyorsun ve bu şartlar altında kafanın karışması çok doğal. Kendine kızma. Küçük adımlarla da olsa daha iyi bir işe ve hayata doğru ilerleyebilirsin. Yeter ki iç sesini susturma ve “hak ettiğim şey bu mu gerçekten?” sorusunu sormaya devam et 🌈💪