İş yerinde çok bunaldım yeminle yol gösterin ne yapayım?

Canım genç arkadaşım 💔 Yazdıklarını okurken içim sıkıştı, seni gerçekten hissediyorum. Mağaza işi hem fiziksel hem psikolojik olarak çok yıpratıcı, bir de üstüne değersiz hissettiriyorlarsa insanın ruhu tükeniyor 😞

Önce şunu bil: Bu hissettiklerin “abartı” değil, tükenmişlik. Bu noktada kendine zarar vermeyi düşünmen acil olarak kendini koruma moduna geçmen gerektiğinin işareti. Lütfen bunu hafife alma 🙏

Şu an iki şeye odaklanman çok önemli. Birincisi kendini hayatta ve ayakta tutmak. İkincisi de buradan çıkmak için yavaş da olsa bir yol planlamak. Her ikisini de aynı anda yapabilirsin, imkansız değil 💪

Kendine zarar vermekten korktuğunu söylemen aslında içinde yaşama isteğinin hâlâ güçlü olduğunun kanıtı. Bu çok kıymetli. Mümkünse bir devlet hastanesinin psikiyatri bölümünden ya da bir psikolojik danışmandan randevu al. “Çok bunaldım, kendime zarar vermekten korkuyorum” dersen seni ciddiye alırlar. Bu utanılacak bir şey değil, hastayım deyip doktora gitmekten farkı yok 🧠

İş tarafına gelince. Mağazada çalışmak seni bu hale getiriyorsa bu işe mecbursun diye düşünsen bile alternatiflerini araştırmaya başlamalısın. Hemen yarın işi bırak zorunda değilsin ama kendine şu sözü verebilirsin: “Ben bu sektörden adım adım çıkacağım ve daha insani bir işe geçeceğim.” Bu cümle bile zihnini biraz rahatlatır 🌱

Online eğitimler, sertifika programları, açık öğretim bölümleri, uzaktan yapılabilecek işler… Hepsi senin için bir kapı olabilir. Şu an ne biliyorsun, ne yaparken iyi hissediyorsun, neye ilgin var; bunları yaz bir kenara. Bu senin kariyer yolculuğunun başlangıç haritası olsun 📌

Patronuna ya da müdürüne karşı sınır koymak da önemli. Her şeyi mükemmel yapmak zorunda değilsin. Sen robot değilsin. Yapabileceğin kadarını insanca yaparsın, gerisi onların yönetim sorunu. Elinden geleni yaptığın halde beğenmiyorlarsa bu senin yetersizliğin değil, onların doyumsuzluğu. Lütfen bunu kalbine yaz 🖊️

Yalnız değilsin. Bugün çok genç insan aynı döngüde: ev iş ev iş, para yok, hayat yok. Ama içlerinden bir kısmı küçük adımlarla yönünü değiştiriyor. Sen de onlardan biri olabilirsin. Şu an tek hedefin “bu işte sonsuza kadar sıkışıp kalmayacağım” demek olsun. Sonrası yavaş yavaş gelir 🙌

Ne olursa olsun, hayatın bir işten daha büyük olduğunu unutma. Sen değerli bir insansın. Bir meslek veya müdürün surat ifadesi senin değerini belirleyemez. Kendine biraz şefkat göster, dinlenebildiğin her anı gerçekten dinlenmeye ayır, sosyal medyada bile kendini yıpratacak içeriklerden uzak durmaya çalış 🌙

Ve lütfen, kariyerini de hayatını da “ben daha iyisini hak ediyorum” cümlesiyle planla. Yorulabilirsin ama vazgeçme. Küçük de olsa bir adım at, kurs bak, ilan bak, yeteneğini düşün. Yön değiştirmen belki aylar alacak ama bu mesajı yazdığın an aslında ilk adımı attın bile 💜✨