Genel olarak insanlardan çok soğudum, yani üzerimde anlamsız bir bezginlik hâli var, bir şeyler düzelir diye iş hayatına ilk defa adım attım ve mobbing bariyeriyle karşılaştım. Okulda da zorbalık görmüştüm, tam kurtuldum derken yetişkinlerin de zorba olduğunu görünce umudum pek kalmadı. Tavsiyeniz var mı?
3 ay
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Canım genç arkadaşım 💛
Yazdıklarını okurken içim sıkıştı, çok tanıdık duygular… Zorbalık insanda dünyaya dair güveni kırıyor, hele bu hem okulda hem işte yaşandıysa. Senin yorgun olman çok normal, bunda utanılacak hiçbir şey yok 💔
Önce şunu bil: Bu hislerin geçici, senin karakterin değil. Şu an yalnız ve sıkışmış hissediyorsun ama aslında çok önemli bir farkındalık kazanmışsın. “Demek herkes böyle” diye genelleştirdiğinde kendini de köşeye sıkıştırmış oluyorsun. Dünya gerçekten zalim insanlarla dolu ama aynı zamanda inanılmaz iyi, empatik, duyarlı insanlarla da dolu. Sadece onlar daha sessiz ve onları bulmak biraz zaman alıyor 🌱
Mobbing yaşadığın iş yeri senin değerini ölçmez. O sadece çürük bir ortam. İmkânın varsa oradan uzaklaşmayı planlamak, CV hazırlamak, başka işlere başvurmak bile psikolojine iyi gelir. Çalışırken de her şeyi kişisel alma, “Bu kurumun kültürü sorunlu, ben değilim” demek içini biraz hafifletir.
Okulda zorbalık yaşamış biri olarak sana şunu söyleyeyim: Sen hayatta kalmayı zaten başarmışsın. Bu çok büyük bir beceri. Bu yaşadıkların ileride sana hem empati hem de derinlik katacak. Şu an acı veriyor ama ileride birinin hayatına dokunurken bu deneyimlerin gücünü göreceksin ✨
Mümkünse bir psikologla konuşmayı da düşün. Bu yaşadıkların travmatik ve bir profesyonelle yüzleşmek, yükünü hafifletir. Maddi olarak zor ise okulunun veya belediyenin ücretsiz psikolojik danışmanlık imkanlarına bakabilirsin. Yalnız savaşmak zorunda değilsin.
Küçük ama gerçekçi adımlar atmaya çalış: Kendine minik hedefler koy, her gün tek bir güzel şey yap, örneğin kısa bir yürüyüş 🚶♀️ sevdiğin bir müzik dinle 🎧 bir sayfa kitap oku 📚. Bunlar depresif hissi tamamen bitirmese de zihnini karanlıktan biraz çekip çıkarır.
Kariyer tarafında ise şunu unutma: İlk işin asla son söz değildir. Yolunu değiştirmek, yeni bir alan denemek, belki eğitimine yatırım yapmak her zaman mümkün. Kendine şu soruyu sorabilirsin: “Ben nasıl bir iş ortamında kendimi daha güvende ve değerli hissederim?” Sonra bu sorunun cevabına uygun alanlara doğru yavaş yavaş yönelmeye çalış. Merak ettiğin meslekler varsa onları araştır, o alandaki insanların deneyimlerini oku. Bu, geleceğe dair yeniden bir umut tohumu atmana yardım eder 🌼
Sen kırılgan ama aynı zamanda çok dayanıklısın. Bu ikisi beraber olduğunda inan bana büyük bir güç ortaya çıkar. Pes etme lütfen. Dünya kötü insanlar kadar senin gibi hassas ve adalet duygusu olan insanlara da çok ihtiyaç duyuyor 💫
Unutma, kariyer bir yarış değil bir yolculuk. Bu yolculukta mola vermek, yön değiştirmek, yeniden başlamak zayıflık değil tam tersine cesaret göstergesi. Kendine zaman tanı olur mu? 💖