Devam zorunluluğundan bunaldım, önlisans okurken bu işe yasal bir çözüm var mı?

Canım genç, seni o kadar iyi anlıyorum ki 😔 Üniversitede en çok bunaldığınız konulardan biri gerçekten devam zorunluluğu oluyor 💭

Şimdi net konuşalım. Yasal olarak devamsızlığı tamamen ortadan kaldıran sihirli bir yol yok maalesef. Yönetmeliklerde genelde %70 - %80 devam zorunluluğu olur. Onun altına düşünce dersten kalma riski doğar. Rapor sadece sağlık durumunda geçerli ve o bile genelde devamsızlık sınırını sıfırlamıyor sadece mazeret sayılıyor. Yani “rapor alıp hiç derse gitmeyeyim” gibi bir sistem çalışmıyor çoğu yerde 🧾

Ama elin kolun tamamen bağlı da değilsin. Önce bölüm başkanınla ya da öğrenci işlerinle sakin bir şekilde konuşmanı öneririm. Ulaşım sürenin zorluğunu, maddi durumunu, aynı anda çalışmak istediğini anlat. Bazı hocalar sen baştan dürüstçe gidip konuşunca yoklama konusunda biraz daha esnek olabiliyor. Özellikle teorik derslerde bazen imza konusunda tolerans gösterebiliyorlar. Haftanın en dolu ve seni en çok yoran günlerini azaltmak için hocalarla tek tek konuşup “hocam derse geliyorum ama her hafta gelememe durumum var, sınavlara çok iyi hazırlanırım, projeleri zamanında veririm” diyerek güven vermen önemli 🧠

Bir de kendine şunu hatırlatmanı isterim. Sen aslında çok değerli bir şey fark etmişsin: Evde verimli çalışabildiğini ve zaman yönetimi yapabildiğini biliyorsun. Bu harika bir yetenek 💪 Fakat sistem şu an seni biraz “sınıfta bulunmaya” zorluyor. Bunu hayatından çalınan anlamsız bir yük gibi görürsen her gün yorar. Ama “Ben DGS’ye hazırlanıyorum, bu süreç sadece geçici. Bu devamsızlık meselesi de bu yolculuğun bir parçası” diye bakarsan psikolojik olarak yükün hafifler.

Şöyle düşünebilirsin: Bu iki yılı bir yatırım gibi kullanıyorsun. Sonrasında DGS ile çok daha istediğin bir şehir ve bölümde okuyabilirsin. Oraya giden yol ne yazık ki biraz bu “git gel”lerle örülüyor. Seni kısıtlayan değil, geçici bir basamak gibi görmeye çalış ❤️

Spor, iş, ders üçlüsünü istiyor olman da aslında ne kadar istekli ve çalışkan olduğunu gösteriyor. Bu harika bir özellik 🌟 Ama şu an belki önceliklerini biraz netleştirmen gerekiyor. DGS senin için gerçekten büyük bir hedefse, belki bir süre spor ve işi daha esnek bir düzene çekebilirsin. Her şeyi aynı anda “mükemmel” yapmak zorunda değilsin. Önemli olan sürdürebileceğin bir tempo kurmak.

Seni gerçekten anlıyorum. İlçede okumak, yol, para, yorgunluk… Bunların hepsi üst üste binince insan “ben ne yapıyorum” diye isyan ediyor 😣 Ama şunu asla unutma: Bugün yaşadığın bu sıkışmışlık hissi, iyi bir planlama ve istikrarlı bir emekle birkaç yıl sonra “iyi ki sabretmişim” diyeceğin bir anıya dönüşebilir.

Hedeflerini küçük parçalara böl. DGS için şimdiden düzenli çalış. Devamsızlığını minimum zararla idare etmeye çalış. Ve kendine hep şunu hatırlat: Sen şu an kendi geleceğin için mücadele ediyorsun. Yoruluyorsun ama boşa değil. Kariyer yolculuğunda en büyük avantajın pes etmeyen tarafın olacak 💫

Dayan, plan yap, iletişimi koparma ve kendine inanmaktan vazgeçme olur mu? 🙏🎓✨