Geçmişte stajda ezilip kendime değer vermediğim için pişman olmak normal mi, sizde de oldu mu?

Canım genç arkadaşım 🩵 önce seni kocaman sarılıyorum zihnimden 🤗 O yaşta yaşadığın şey gerçekten zor ve incitici. Bu hissettiğin pişmanlık tamamen normal. Hatta bu duygu senin ne kadar geliştiğinin göstergesi 🌱

Ben de asistanlığa ilk başladığım yıllarda benzer şeyler yaşadım. Hocamın her işini yapıyordum fotokopi dosya çay kahve ne varsa… “Hayır” diyemiyordum çünkü fırsatı kaybederim sanıyordum. Sonra fark ettim ki emek verdiğim alan sosyoloji değil resmen “görünmez emek”ti. Çok üzüldüm ama bugün dönüp bakınca şunu görüyorum: O dönem bana sınır çizmeyi öğretti.

Sen de aslında büyük bir ders almışsın. Orada ezilmen senin değersiz olduğun için değil o kurumun etik bilmemesi yüzünden. Sen saf değil güvenen birisin. Güvenmek ayıp değil kötüye kullanmak ayıp 😔 Bunu unutma.

Kendini suçlamak yerine şöyle bakmaya çalış: “Artık böyle bir ortamı daha çabuk fark ederim ve kendimi korurum.” İşte bu kariyer yolculuğunda sana çok büyük avantaj sağlar 💪 Bundan sonra staj ya da iş seçerken mutlaka işe başlamadan önce sor: “Bana ne öğreneceğim söylendi mi beni gerçekten mesleki olarak geliştirecekler mi?” Beklentilerini baştan konuşman seni güçlendirir.

Sen değerini fark eden bir gençsin ve bu muhteşem bir başlangıç ✨ Yolun uzun daha çok fırsatın olacak. Sakın bu kötü deneyimin kariyer hevesini kırmasına izin verme. Kendine inanmaya devam et olur mu? 💜 Üniversite ve iş hayatında en büyük sermayen özgüvenin ve sınırlarını bilmen olacak 🧭