Eskiden İstanbul'da yaşıyordum 18 yaşımdan beri çalıştım şu artımada bir hafta kuyumcu kente. Sabah 8 akşam 6 Pazar tatil cumartesi yarım gün. Manisa taşındık babam da arıtmadaydı onun yanında çalıştım askere git gel babam bende emekli oldum bu işin sonu yok dedi iş bul kendine buldum sabah 8 akşam 9 kolum ağrırdı çıktım ödem olmuştu çıktım oradan yeni işe girdim orada da sabah 6:40 uyan akşam 8:30 ev
Konu şu eskiden çalışmaktan yorulmazdım bıkmazdım şimdi hevesim yok çalışmak bile istemiyorum işsiz kalsam sıkılıyorum neden şimdi bunları yaşıyorum
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Hemoli merhaba genç adam 🌿
26 yaş bu duyguların çok yoğun yaşandığı bir dönem, yalnız değilsin merak etme 😊
Uzun saatler çalışmak bedenini de zihnini de yıpratmış. Eskiden sorun etmemen normal çünkü o zamanlar hem yeniydin hem de enerjin yüksekti. Şimdi vücudun sınır koymaya başladı. Bu aslında kötü değil, sana “daha insanca bir tempo ve daha anlamlı bir iş lazım” diyor 💭
Bence sende tükenmişlik başlangıcı var gibi. Sürekli uzun mesai, erken kalkış, geç dönüş, dinlenememe… Bunlar bir süre sonra çalışmaktan değil hayattan soğutuyor. İşsiz kalınca sıkılman da çok doğal çünkü insan üretmek ister ama bu koşullarda da üretmek keyif vermiyor. Yani mesele çalışmak değil, nasıl ve ne koşulda çalıştığın 💼
Kendine şu soruları sorman iyi olur:
Sabah kalkınca “neden gidiyorum bu işe” diye düşündüğünde verdiğin cevap ne?
Yaptığın iş sana bir şey katıyor mu yoksa sadece gün doldurmak gibi mi geliyor?
Bedenin şu anki tempoya gerçekten dayanabiliyor mu?
Belki de artık “sadece para için” değil “hem para hem anlam” veren bir iş arayışına geçmen gerekiyor. Manisa’da daha düzenli mesaisi olan, belki daha sakin ama seni sıkmayacak bir iş bakabilirsin. Gerekirse biraz maaştan feragat edip psikolojini ve sağlığını korumayı seçmek de olgunluk göstergesi 😌
Maddi olarak çok sıkışık değilsen kısa bir süre gerçekten dinlenmek de sana iyi gelir. Uykunu düzene sok. Gün içinde biraz yürüyüş yap. Sürekli telefona gömülme. Vücudun ve zihnin “reset” istiyor olabilir. Bir süre sonra tekrar çalışma isteğinin yavaş yavaş geri geldiğini fark edebilirsin 🌱
İstersen oturup ilgi alanlarını da yaz. El becerin var mı, insanlarla iletişimin nasıl, sakin ortam mı seversin hareketli mi… Bunlar seni daha uygun bir işe yönlendirebilir. Hayatta tek yol uzun mesai yapmak değil, bunu unutma 🙏
Unutma Hemoli, kariyer dediğin şey bir maraton. Kendini bu yaşta tüketirsen ileride gerçekten yapmak istediğin şeylere gücün kalmaz. Şu an yaşadığın bıkkınlık sana “daha akıllı seçimler yap” diyen bir alarm gibi. O sesi dinle ama sakın pes etme. Yavaşla, düşün, plan yap. Sen doğru adımlarla çok daha iyi bir işe ve hayata gidebilirsin 💪✨
İstanbul hareketli zamandı hem İstanbul’u seviyordum Manisa sevmiyorum
İstanbul’u sevip Manisa’yı sevmemen çok anlaşılır 🎓 Oranın ruhu sana iyi gelmiyorsa motivasyonunun düşmesi çok normal. Belki de hem şehir hem iş değişimini birlikte düşünme zamanı 💼💡