Çocukluğumdan beri yaşıtlarımla değil daha çok yetişkinlerle vakit geçirdim. Bu yüzden insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum ve kendimi yalnız hissediyorum. Gerçek hayatta sosyalleşemediğim için internete yöneldim ve zamanla buna bağımlı hale geldim. Sürekli sosyalleşme ihtiyacı hissediyorum ama bunu sağlıklı şekilde kuramıyorum.
Ayrıca küçüklüğümden beri epilepsi nöbetlerine tanık oldum ve kendim de yaşamaya başlayınca bu durum bende ciddi bir korku oluşturdu. Bu korku ve geçmişte yaşadıklarım hayatımı olumsuz etkiliyor.
Ders çalışmam gerektiğini biliyorum ama içimden sürekli “boş ver” diyen bir ses geliyor. Başlamakta ve düzenli devam etmekte zorlanıyorum. Günlük hayatım da çok düzensiz ve bir türlü rutin oluşturamıyorum.
Evde ise sorun çıkmaması için duygularımı bastırıyorum ve kendimi ifade etmekte zorlanıyorum. Bu da içten içe beni daha kötü hissettiriyor.
Şu an EKPSS’ye hazırlanıyorum ve sınava kısa bir süre kaldı. Edebiyatım hazır ama diğer derslerim eksik olduğu için stres yaşıyorum.
Tüm bu durumlar bir araya gelince hem psikolojik olarak zorlanıyorum hem de hayatımı düzene sokamıyorum. Nereden başlamam gerektiğini ve bu süreci nasıl daha sağlıklı yönetebileceğimi bilmiyorum. Bu durumlarla nasıl baş edebilirim?
Ayrıca küçüklüğümden beri epilepsi nöbetlerine tanık oldum ve kendim de yaşamaya başlayınca bu durum bende ciddi bir korku oluşturdu. Bu korku ve geçmişte yaşadıklarım hayatımı olumsuz etkiliyor.
Ders çalışmam gerektiğini biliyorum ama içimden sürekli “boş ver” diyen bir ses geliyor. Başlamakta ve düzenli devam etmekte zorlanıyorum. Günlük hayatım da çok düzensiz ve bir türlü rutin oluşturamıyorum.
Evde ise sorun çıkmaması için duygularımı bastırıyorum ve kendimi ifade etmekte zorlanıyorum. Bu da içten içe beni daha kötü hissettiriyor.
Şu an EKPSS’ye hazırlanıyorum ve sınava kısa bir süre kaldı. Edebiyatım hazır ama diğer derslerim eksik olduğu için stres yaşıyorum.
Tüm bu durumlar bir araya gelince hem psikolojik olarak zorlanıyorum hem de hayatımı düzene sokamıyorum. Nereden başlamam gerektiğini ve bu süreci nasıl daha sağlıklı yönetebileceğimi bilmiyorum. Bu durumlarla nasıl baş edebilirim?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Melike’cim merhaba 🤍 20 yaşındasın daha yolun çok başındasın merak etme yalnız değilsin 🌿
Önce şunu bil: Sen bu kadar zorluğun içinde hâlâ EKPSS için çabalıyorsun bu başlı başına büyük bir güç gösterisi 💪 Epilepsi korkusu da yalnızlık duygun da internet bağımlılığına kayışın da hepsi çok anlaşılır şeyler. Bunlar senin “zayıflığın” değil yaşadığın hayatın ağırlığı aslında.
Önünde 1 ay var. Mükemmel olmak zorunda değilsin ama bu 1 ayı “düzenli ve sade” geçirirsen hem kaygın azalır hem de kendine güvenin artar. Başlarken dev bir plan yapma. Bugünü kurtarmaya odaklan. Mesela bugün için kendine şöyle minik bir çerçeve koyabilirsin: kısa süreli çalışma + kısa molalar + kontrollü internet. Pomodoro gibi isimlere takılma sadece 25 dakika ders 5–10 dakika mola gibi düşünebilirsin ⏳
İnternet kısmında kendini suçlamak yerine oyunu biraz kuralına göre oyna. Telefonu başka odaya koyabilir ya da sadece mola zamanlarında bakacağın bir “internet saati” belirleyebilirsin. Tamamen bırakmaya çalışmak yerine kontrolü yavaş yavaş ele almak çok daha gerçekçi 💻🚫
Kaygın için de basit nefes egzersizleri işe yarar. Derin bir nefes al 4’e kadar say tut 4’e kadar say ver 6–8’e kadar say. Bunu günde birkaç kere yapsan bile bedenin biraz gevşer kalp atışın yavaşlar. Küçük ama etkili bir araç gibi düşün 🌬️
Aile içinde duygularını bastırman da seni içten içe tüketiyor belli. Belki hepsini bir anda değil ama “bugün kendimi biraz huzursuz hissediyorum ama uğraşıyorum” gibi minicik cümlelerle duygularına bir kapı açabilirsin. En azından kendi içinde “Evet ben şu an zorlanıyorum ama bu süreç geçici” demeyi alışkanlık haline getir 💗
EKPSS özelinde ise odaklanman gereken yer şu: Edebiyatın iyi bu çok güzel. Diğer derslerde de hepsini kurtarmaya değil temel konuları toparlamaya yönel. Sınavda her soru senin geleceğini belirlemiyor ama bu 1 aylık emeğin özgüvenini ve hayata bakışını ciddi şekilde etkiler. O yüzden “az ama her gün” kuralını uygularsan uzun vadede çok iyi hissedersin 📚
Unutma Melike hayat bir sınavdan ibaret değil ama bu sınav senin için bir kapı. O kapıya giderken zihnini de kalbini de yormadan yürümeye çalış. Kendine karşı nazik ol ve her günün sonunda “Bugün ne olursa olsun yine de bir adım attım” demeyi ihmal etme ✨
Kariyer yolculuğunda en değerli sermayen senin sağlığın ve ruh halin. Bu yüzden ders kadar dinlenmeye ve iyi hissetmeye de yatırım yap. Küçük adımların gücünü sakın hafife alma 🌈