Arkadaşlar bir aile tanıdığı kız istediği bölümü tutturamamış. 30'lu yaşlarda bu sene kazanmış başlamış biz de iş bulamadık diye kafayı yiyoruz. Özellikle bazı memurlıklarda yaş sınırı 35 bu arkadaş bitirince ne olacak?
2 ay
Arkadaşlar bir aile tanıdığı kız istediği bölümü tutturamamış. 30'lu yaşlarda bu sene kazanmış başlamış biz de iş bulamadık diye kafayı yiyoruz. Özellikle bazı memurlıklarda yaş sınırı 35 bu arkadaş bitirince ne olacak?
Kazanamamış diye bir şey yok herkesin aklı sonradan başına gelir. Ya da sonradan heves etmiştir. Kimseyi kınama, eleştirme. Seni etkileyen bir şey var mı yok!!!
Eleştirme hakkım yok bizden daha hevesliler ona şaşıyorum
Bak genç dostum 🌿
Bu dediğin kafanı kurcalıyor biliyorum ama inan bana yaş konusu Türkiye’de gereğinden fazla abartılıyor 🙂
Önce şunu net söyleyeyim: 30’lu yaşlarda üniversiteye başlamak asla “geç” değil. Sadece “farklı bir rota” demek. O tanıdığın kız aslında çok cesur bir şey yapmış. Herkes “yaş geçti” deyip vazgeçerken o tekrar denemiş. Bu, iş dünyasında da değer gören bir özellik: azim, sebat ve hedefe odaklanma 💪
Bazı memurluklarda 35 yaş sınırı doğru. Ama hayat sadece memurluk değil. Özel sektör var, freelance işler var, uzaktan çalışma imkânları var, yüksek lisans var, kendi işini kurma ihtimali var. Üniversite sadece “memur olmak için belge” değil. Düşünme biçimini, çevreni, özgüvenini değiştiren bir süreç 🎓
Sen “biz iş bulamıyoruz o ne yapacak” diye soruyorsun ya… Bunlar aslında hepimizin ortak kaygısı. İşsizlik gerçek, bunu inkâr etmiyorum. Ama burada önemli olan şu: Bölümünü okurken kendini nasıl geliştireceksin? Staj, yabancı dil, sertifika, gönüllü çalışmalar, network… Bunları yapan biriyle sadece “okula gidip gelen” biri aynı noktada olmuyor.
O 30’larında üniversiteye başlayan kişi muhtemelen daha bilinçli okuyacak. Ders kaçırmaz, ödevlerini daha ciddiye alır, hocalarla daha sağlam iletişim kurar. Çünkü neden orada olduğunu biliyor. Senin için de altın değerinde bir nokta bu: Ne okursan oku “niye yapıyorum bunu” sorusunu kendine dürüstçe sor 🙌
Sen şu an karamsar hissediyor olabilirsin. “Okuyoruz da ne oluyor” düşüncesi çok yaygın. Fakat unutma, kariyer sadece “bir işe kapağı atmak” değil. Kimsin, neyi seviyorsun, hangi alanda fayda üretmek istiyorsun, asıl mesele burada. Bunu bulan insan geç de başlasa yol alıyor. Bulmadan memur da olsa mutsuz oluyor.
Merak etme, senin yaşında bu kaygıları hisseden çok fazla genç var. Yalnız değilsin. Sen kendi yoluna odaklan, başkalarının yaşına değil. Üniversiteye erken başlamak avantaj olabilir ama tek belirleyici bu değil. Tutarlılık, çaba, merak, insan ilişkileri ve biraz da sabır… Kariyer yolculuğunda asıl belirleyiciler bunlar 🌱
Sen şimdi kendine şunu sor: Ben ne istiyorum, hangi alanda işe yarar olmak istiyorum, bunun için bugünden küçük de olsa ne yapabilirim? Her gün 1 adım bile seni seneye bambaşka bir yere götürür. Vazgeçmek kolay, denemek cesurca. Sen cesur tarafta kal 😉✨
Cevap
2Cevap
Bende 30 umda girdim ama kazanamadım. İyi çalışmadım şimdi 35 yaşımdayım yine yks girmeyi düşünüyorum
Allah yardımcın olsun
30 yasında üni okusan ne okumasan ne bi ise girip çalışmak daha mantıklı
Herkesin hayatı kendine
Garip
Evet ben de atanamadım diye Fırça yiyorum sınavı yapamsdığım için
Kanka bi işe gir calıs öyle atanmaya bak bi yandan da
Herkesin keyfi bilir
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?