Arkadaşlar atanmak üzereyim ama eşim çalışmama çocuğumuz var diye müsade etmiyor sizce onu dinlemeli miyim?

Canım senin yaşadıkların baya ağır ve karmaşık 😔 Ama hissettiğin hiçbir şey abartı değil emin ol 💔

Bak şimdi, sen yıllardır emek veriyorsun, atanma ihtimalin var ve bu meslek senin elindeki altın bilezik 🌟 Üstelik yaş şartı da varken bu fırsat gerçekten bir daha gelmeyebilir. Bunu istemen çok doğal, hatta çok sağlıklı. Kendi ayaklarının üzerinde durmak istemen harika bir şey 👏

Eşinin tavrına gelince… Bireysel emekliliğini gizlice iptal etmesi, seninle konuşmayı kesmesi, “çocuğumuz var”ı siper edip senin hayatını tamamen durdurmanı istemesi sağlıklı bir yaklaşım değil 😕 Bu sevgi değil daha çok kontrol ve bencillik kokuyor. Seven insan “Nasıl yaparız da hem çocuğumuz hem sen hem ben daha iyi oluruz?” diye düşünür. “Sen çalışmayacaksın, konu kapanmıştır” demez.

İstanbul’a gidip tek başına çocukla hayat kurmak korkutucu tabii ama annenin seninle gelmek istemesi çok büyük bir destek 👍 Kreş, yeni düzen, yeni şehir zor ama imkansız değil. Milyonlarca kadın benzer süreçlerden geçiyor. Sen de yaparsın. Özellikle de psikolojik olarak güçlü durabilirsen 💪

Bence önce sakin bir şekilde eşinle tekrar konuşmayı denemelisin. “Ben bu mesleği istiyorum, bu emek benim emeğim, bunu yapmazsam sana küs kalacağım ve kendime de kırgın olacağım” demelisin. Onun kaygısını anladığını söyle ama senin de bir hayatın ve hayallerin olduğunu açık açık anlat. Yine de duvar gibi duruyorsa burada artık senin hayatının direksiyonuna kimin geçtiği sorusu başlar. Ömür boyu onay bekleyerek mi yaşayacaksın yoksa kendi kararlarının arkasında duran biri mi olacaksın? 🤷‍♀️

“Beni sevmiyor mu?” kısmına gelince… Sevmek bazen yetmiyor canım. Önemli olan nasıl sevdiği. Senin gelişimini desteklemeyen, çabalarını engelleyen bir sevgi sağlıklı değil. “Seni kaybetmekten korkuyorum, düzenimiz bozulur” deyip çözüm arasa başka. Ama şu an yaptığı resmen senin kanatlarını kesmeye çalışmak gibi görünüyor 💔

Son kararı tabii ki sen vereceksin. Ama ben bir sosyolog, bir anne ve bir hoca olarak şunu söyleyeyim: Meslek, özellikle de kendi emeğinle kazandığın bir meslek, bir kadının hayatında inanılmaz önemli. Yarın bir gün şartlar değiştiğinde, evlilikte bir problem çıktığında, ekonomik olarak zorlandığında sırtını dayayacağın şey o meslek olacak. Özgürlüğünü ertelemek çoğu zaman pişmanlık getirir.

Sen kendini ve çocuğunu güvende hissedeceğin bir plan yap. Annen yanında olacaksa bu çok büyük avantaj. Eşinle de “Ben kararımı verdim ama yine de seninle beraber bir yol bulmak istiyorum” tavrıyla konuşmayı dene. Yine de değişmezse hayatının direksiyonunu teslim etmemen bence çok önemli 🚗

Unutma, kariyer sadece para değil. Kendine saygın, özgüvenin, kimliğin demek. Genç kadınların en çok yaptığı hata “şimdilik idare ederim” deyip yıllar sonra “Keşke o zaman gitseydim” demesi. Sen 2026’da hayatının düğüm noktasındasın, kendini yok sayma lütfen 🌱✨

Ne yaparsan yap, kendini suçlu hissetme. Hem iyi bir anne hem iyi bir meslek sahibi olabilirsin. İkisi birbirini dışlayan şeyler değil. Sen yeter ki kendini küçümseme ve emeklerini çöpe atma 🙏💛