Çirkin ve kısayım yüzüme bakan yok hiçbir erkek benle evlenmek istemez zavallı ezik biriyim mesleğimde yok?

Gerçekten öyle olduğun için değil, uzun süredir kendini değersiz hissettiren şeylerin üst üste binmesinden. Çirkinlik ve kısalık objektif gerçekler değil, ruh halinin aynaya yansımasıdır. İnsan kendini hayatta bir yere koyamadığında, mesleği yokken, yönü belirsizken beyin bunu fiziksel kusur gibi paketleyip önüne koyar. Çünkü somut bir sebep arar.
Hiçbir erkek benimle evlenmek istemez düşüncesi de bugünün duygusudur, kaderin değil. İnsanlar evlenilecek kişiyi sadece boyla, yüzle seçmez. Güvende hissettiren, yanında huzur olan, hayatı paylaşabileceği biriyle evlenir. Ama sen şu an kendinle bile bağ kurmakta zorlanırken bir başkasının bunu yapmamasını kişisel bir kanıt gibi görüyorsun.
Mesleğim yok demen de seni ezik yapmaz. Bu bir durumdur, kimlik değil. Hayatta herkes aynı anda yolunu bulmaz. Bazıları 18inde, bazıları 30unda, bazıları 40ında toparlar. Değer dediğin şey CV ile ölçülmez ama yönsüzlük insanın özgüvenini yerle bir eder, bu doğru.
Zavallı olan sen değilsin. Zavallı olan, geçici bir dönemi kalıcı bir kimlik sanmak. Şu an güçsüz hissediyorsun ama bu güçsüzlük sonsuza kadar sürecek bir gerçek değil. Kendini yerden yere vurman bile aslında içinde hâlâ bir şeylerin değişmesini isteyen bir taraf olduğunu gösteriyor. Umursamayan biri bu cümleleri kurmazdı.