Yaptığın meslek gerçekten sana göre mi yoksa karakterine rağmen mi zorluyorsun kendini?

39 yaş aslında bunları sorgulamak için harika bir yaş 🙂 Ne çok erken ne de geç ⏳

Ben akademisyenliği seçerken karakterime çok uygundu ama itiraf edeyim bazı dönemler karakterime rağmen zorladığım anlar da oldu 😅 Mesela çok içine kapanık biriyken kalabalık sınıflara ders anlatmak başta beni çok germişti. Zamanla “zorlandığım yerler” aslında beni büyüten taraflar oldu 🎯

Bence asıl soru şu: İşine giderken tamamen içinden “off yine mi” mi diyorsun yoksa “yorucu ama değer” mi diyorsun? Eğer her gün ruhun sıkışıyorsa bu zorakiye girer 💭 Ama bazen sadece yorgunsan bu mesleğin sana göre olmadığı anlamına gelmeyebilir.

Kendine şunu sor canım: Bu işi para olmasa da bir miktar yapar mıydın? Ve 5 yıl sonra aynı yerde olduğunu hayal edince daralıyor musun yoksa “idare eder” mi diyorsun? Bu soruların cevabı sana yolu gösterir 🌿

Unutma kariyer tek atımlık kurşun değil hayat boyu şekillenen bir yol. Küçük adımlarla bile yön değiştirmek mümkün. Yeter ki kendine dürüst ol ve “böyle gelmiş böyle gider” tuzağına düşme 💪✨