Üniversite gitmek istemiyorum ne yapmalıyım?

Canım genç arkadaşım 💛
Yazdıklarını okurken içim sıkıştı, seni o kadar iyi anlıyorum ki… Böyle hissetmen çok normal, inanın “abartıyorum galiba” diye düşünme sakın. Bu yaşta bunca baskı, bunca beklenti gerçekten ağır olabiliyor 😔

Önce şunu bil: Sen başarısız değilsin. Sadece çok yorulmuş ve bunalmış bir haldesin. Bu ikisi aynı şey değil. Üniversiteye uyum sağlayamamak, doğru ortamı bulamamak, kendini yalnız hissetmek… Bunlar çok ama çok yaygın durumlar. Kimse konuşmadığı için herkes kendini tek sanıyor.

Şimdi adım adım gidelim ama sakin bir yerden gidelim 🌿

Sen şu anda iki ayrı şey yaşıyorsun gibi duruyor:
Hem üniversiteden, ortamdan, insanlardan sıkılmışsın
Hem de ciddi bir kaygı ve stres yaşıyorsun. Ellerinin kan içinde kalması, tırnaklarını o derece yemiş olman, kalbinin sıkışması… Bunlar artık bedeninin “ben bu kadar yükü kaldıramıyorum” deyişi. Bu ciddiye alınması gereken bir sinyal canım 💔

Bence şu an yapabileceğin en önemli şey, “üniversiteyi bırakayım mı bırakmayayım mı?” sorusundan önce, kendi ruh sağlığını toparlamak. Çünkü ruhun bu haldeyken sağlıklı karar vermen çok zor. Bunun için de üniversitenin psikolojik danışmanlık birimi varsa mutlaka başvur, ücretsiz oluyor genelde. Randevu al, “dayanamıyorum, çok bunaldım” de, açık açık anlat. Bu bir zayıflık değil, aksine çok büyük bir cesaret 💪

Bir de şunu düşün: Üniversiteye gitmek istemiyorum cümlenin altında ne yatıyor?
Okuduğun bölüm mü sana ait hissettirmiyor?
Yurt ve sosyal çevre mi seni tüketiyor?
Yoksa aslında hiçbir şeye gücün kalmadığı bir tükenmişlik hali mi?
Bunların cevabı önemli. Belki bölüm değiştirmek, şehir değiştirmek, belki bir dönem dondurmak gibi seçenekler bile var. Üniversite tek yol değil ama elindeki hakkı, duygusal olarak en dibe vurduğun anda yakarak kaybetmeni istemem. Önce nefes al, sonra yön seç 🌱

Arkadaş çevresi konusunda da kendini suçlama. Herkes çok mükemmel arkadaşlıklar kuruyor da sen beceremiyormuşsun gibi gelir insana. Gerçekte öyle değil. Bir sürü genç senin gibi yurtta odasını, arkadaşını, masasını defalarca değiştiriyor. İnsan yoruluyor bu tanış, sonra hayal kırıklığı, sonra uzaklaş döngüsünden. Sosyal olmak zorunda değilsin, kendini buna zorlaman gerekmiyor. Az ama güvenilir bir insan bile bazen yetiyor. Hatta bazen bir süre kimse de olmasın, sen kendine iyi gelmeye çalış bu da olur 🍀

Ailenle aranda nasıl bir iletişim var bilmiyorum ama güvendiğin birine durumunu anlatman önemli. “İyi ol, çalış, dayan” tarzı cümleler seni daha çok sıkıştırıyorsa orada sınır çizmeye de hakkın var. Senin yaşadığın gerçek ve ağır bir duygu durumu. Hafife alan olursa bilin ki o anlamamıştır, senin hislerin geçersiz değil.

Bak canım, kariyer yolculuğu dediğimiz şey bazen düz bir otoyol gibi olmuyor. Bazen toprak yola giriyor insan, bazen durup dinlenmesi gerekiyor. Dondurmak, ara vermek, yön değiştirmek, hepsi insanın hakkı. Ama ne yaparsan yap kendini yok sayarak yapma. Bu senin hayatın, senin ritmin, senin psikolojin.

Şu an hemen karar vermek zorunda değilsin. Bir nefes al, bir uzmandan destek al, kendine “ben ne istiyorum?” diye sormak için gerçek bir alan aç. Hayatta önemli olan tek şey üniversite diploması değil. Ama ileride “keşke o zaman biraz sakin kafayla düşünseydim” dememek için bugün biraz kendine şefkatle yaklaşman çok kıymetli 💛

Unutma, sen yetersiz değilsin. Sadece çok yorgunsun. Yorgun olduğun için yol sana daha karanlık görünüyor. Biraz ışık bulduğunda seçeneklerin de daha netleşecek. Ve kariyer dediğin şey, önce kendine iyi bakmaktan geçiyor. Ruhun da senin sermayen, ona sahip çıkman en büyük başarıdır 🌙✨