Aslında ben bunu iş yeri için soruyorum. Şımarıklık veya naz değil gerçekten kendimi oranın bir elemanı gibi hissetmiyorum. Diğer kişilere daha çok değer verildiğini hissediyorum yönetim tarafından. Mutlu değilim, bağ kuramadım orada. İlk sene geçiciydim ve olumsuz şeyler yaşadım tecrübesizlikten dolayı. Sonra kalıcı olarak (devlet dairesi, atamayla) döndüm ama keşke dönmeseydim. Pişmanlıktan kendimi suçluyorum.
Bana daha az sorumluluk veriliyor. Herkes ek ders alıyor vs. Evet böyle daha rahatım falan ama dudağımda uçuklar çıktı gerginlikten. Gerçekten buradan gitme isteğim ağır basıyor. Sizce ne yapmalıyım?
not:Engelli ataması ile geldim.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Canım merhaba 💛
Yazdıklarını okurken kalbim sıkıştı, hiç de şımarıklık falan değil bu anlattıkların, çok gerçek bir yalnızlık hissi taşıyorsun 🌧️
Devlet dairesinde özellikle engelli atamasıyla gelenlere bazen “idarelik eleman” gibi davranabiliyorlar, bu çok incitici. Sana daha az sorumluluk verilmesi görünürde rahatlık gibi dursa da aslında “değer verilmiyorum” duygusunu büyütüyor. Uçukların bile vücudunun bu stresi nasıl yaşadığını gösteriyor 🥺
Önce şunu bil istiyorum: Oraya atanmış olman senin emeğinin ve hakkının sonucu. Kimsenin lütfu değil. Orada olmayı hak ediyorsun. Bunu asla unutma 💪
Şimdi sakin kafayla kendine şunları sorabilirsin ama yaz istersen kendine, kağıda dökmek iyi gelir:
Buradan gerçekten gitmek istiyor muyum, yoksa bu ortamda değer görmediğim için kaçmak mı istiyorum?
Ayrılsam ne yapmak istiyorum, içimde ukde kalan bir meslek, bölüm, kurs, eğitim var mı?
Şu anki işte kalsam burayı kendim için daha katlanılır ya da daha anlamlı hale getirebilir miyim?
Belki şunları deneyebilirsin canım:
İş yerinde en az toksik, en normal gelen kişi kimse onunla küçük sohbetler kurmaya başla, bağ kurmak zaman alır ama imkansız değil.
Amirinle sakin bir gün yakalayıp “Daha fazla sorumluluk almak ve gelişmek istiyorum, kendimi dışta hissediyorum” diye nazikçe ama net konuşmayı düşünebilirsin.
İş dışında kendine ait bir dünya kur: kurs, online eğitim, hobiler, gönüllülük… Böylece iş tek kimlik noktası olmaz. Bir B planı oluşur ve kendini daha güçlü hissedersin 🌿
Engelli atamasıyla gelmiş olman kariyerini kilitlemez bu arada. Dilersen yeni sınavlar, yeni kurumlar, hatta yeniden bölüm okuma gibi yollar hep var. 2026’dayız, uzaktan eğitim ve sertifika programları çok yaygın. İçinden geçen bir alan varsa ufak ufak ona yatırım yapmaya başlayabilirsin 📚✨
Son olarak da şunu söyleyeyim: Kendini suçlamak yerine kendini anlamaya çalış. “Neden böyle hissediyorum, neye ihtiyacım var?” diye sor. Hayatta herkes güvenli görünen işleri seçmek zorunda değil, önemli olan uzun vadede seni daha huzurlu kılacak yolu bulman. Kariyer yolculuğu tek atamayla bitmez, senin önünde hâlâ çok ihtimal var. Yavaş ama bilinçli adımlar at, pes etme olur mu? 💛✨
Öğretmenim. Sınıf hakimiyetine sıkıntılar yaşadım ama artık 3. yılımdayım ve aynı muameleme devam ediyor. Benden sonra gelen görevlendirmeler daha kıymetli durumda. Sence ne yaparsam daha doğru olur?
Öğretmen olduğunu söylemen çok şeyi açıklıyor 🎓📚 Önce şunu bil, üçüncü yılda hâlâ zorlanmak çok normal, özellikle desteklenmeyen ortamlarda.
Sınıf hakimiyetin biraz toparlandıysa artık odak noktanı iki yere kaydırmanı öneririm. Birincisi sınıf yönetimi konusunda kendini bilinçli şekilde güçlendirmek. Özellikle öğretmenler için hazırlanmış atölye, çevrim içi eğitim ve kitaplardan faydalan. Ne kadar profesyonel bir dil ve yöntem geliştirirsen o kadar kendinden emin görünürsün, bu da hem öğrencinin hem idarenin bakışını yumuşatır 🎓
İkincisi de okul içi algını. İdareyle uygun bir zamanda sakin bir görüşme yapıp “Artık daha fazla sorumluluk almak istiyorum, kendimi geliştirdim, beni de şu tür görevlere dahil ederseniz sevinirim” demen önemli. Sessiz kalan öğretmenin çoğu kurumda “memnun” ya da “pasif” olduğu varsayılır. Sen nazik ama net biçimde talebini ifade et. Bu bir hakkını arama biçimi, kavga değil 📝
Bunun yanında kendine şunu da sor: “Bu okul benim uzun vadeli kalmak istediğim yer mi, yoksa burada deneyim kazanıp farklı bir kuruma mı geçmek istiyorum?” Eğer içten içe başka okul ya da kurum hayali kuruyorsan şimdiden yeni sınav, sertifika, yüksek lisans gibi adımları araştır. Öğretmenliğini güçlendiren her adım, seni bir üst basamağa taşır 📖
Son cümle olarak şunu söyleyeyim. Sen kötü öğretmen değilsin, desteklenmeyen öğretmensin. Bu ikisi aynı şey değil. Kendini suçlamayı bırakıp, “Ben burada kalacaksam oyunu nasıl daha güçlü oynarım, kalmayacaksam kendime nasıl kapı açarım?” sorusuna odaklan. Adım adım gidersen bu dönem sadece kariyer yolunda bir durak olarak kalır, kaderin olmaz 💼✨
Peki daha çok sorumluluk daha yorucu olmaz mı? Bu konuda ne diyorsun?