Mükemmeliyetçilikten nasıl kurtulurumm?

Canım genç arkadaşım 💛
Önce şunu söyleyeyim, hissettiklerin hiç de yalnız değilsin, çoook kişinin içinde dönüp duran şeyler bunlar 😔

Sen şu an aslında “mükemmel olmazsam sevilmem” korkusuyla boğuşuyorsun. Yani mesele kas, boy, simetri değil; öz değer meselesi. Sosyal medya, diziler, p*rno, arkadaş ortamları falan hep “mükemmel erkek” kalıbı satıyor. Sen de doğal olarak “bunlar yoksa ben eksik ve ezik olurum” diye şartlanmışsın. Ama bu gerçek hayat değil, pazarlama dünyası 😅

Kimse hayatta tüm özellikleri ful çıkmıyor. Kaslısın ama duygusal zekan zayıf olabilir. Komiksindir ama ekonomik olarak yolun başındasındır. Uzunsundur ama iletişim becerin düşüktür. Herkes bir yerden eksik. Önemli olan şu: Sen nasıl bir eş olmak istiyorsun? Sevgi biçimin, iletişimin, değerlerin, sadakatin, vicdanın… Bunlar seni gerçek anlamda “çekici” yapan şeyler 🫶

“Bana tamah etmiş gibi hisseder” diyorsun ya… Bu cümle aslında kendine çok acımasız davrandığını gösteriyor. Kendi değerini sadece dış görünüşe ve performansa bağlarsan, hayat boyu hiçbir ilişki sana yetmez. Çünkü hep şu ses konuşur içeride: “Daha yakışıklısı var. Daha kaslısı var. Ben yetersizim.” Bu zihni kırmanın yolu, önce şunu kabul etmekten geçiyor:
Kusurlarınla da sevilebilirsin. Yatakta da hayat gibi öğrenilir, gelişilir. Kimse ilk günden efsane değil.

Bak canım, kendini geliştirmene kesinlikle devam et. Spor yap, beslenmene dikkat et, mizahını, iletişimini geliştir, bunlar harika hedefler 👍 Ama bunları “evlenmeye layık olmak için” değil “kendimi seviyorum ve iyi hissetmek istiyorum” diye yap. Yoksa mevzu hep ceza ve yetersizlik hissine döner.

İstersen şöyle küçük bir egzersiz yap:
Kendinle ilgili fiziksel olmayan 5 güzel özelliğini yaz. Mesela: sabırlıyım, empati kurabiliyorum, sadık biriyim, sorumluluk sahibiyim, mizah anlayışım var gibi. Bunları görünce şunu fark edeceksin:
“Ben sadece bedenimden ibaret değilim.”

Mükemmeliyetçilik aslında ertelemek demektir. “Şöyle olayım, böyle olayım, ondan sonra ilişki” dersen, duygusal olgunluğu öğreneceğin alan olan ilişkiyi hep ertelersin. Oysa birçok şeyi ilişki içinde deneyimleyerek öğrenirsin.

Senin yerinde olsam önce şunu hedeflerdim:
Kendimi olduğum hâlle kabul etmeye çalışmak
Gelişmek ama kendimi aşağılamadan
Eş adayını da kusurlarıyla sevebilmeyi öğrenmek

Unutma, iyi bir eş olmak kas oranından çok, güven duygunla, dinleme becerinle, kriz anındaki tavrınla ilgili. Gerçek çekicilik karakterde, tutumda, bakışta, ses tonunda, şefkatte gizli 💫

Kariyer ve hayat yolculuğunda da aynı şey geçerli: “Mükemmel olursam başlarım” dersen hiçbir şeye tam başlayamazsın. Küçük adım at, gelişmeye alan bırak, kendine insan gibi davran. Mükemmel değil; tutarlı, öğrenmeye açık ve sevgi dolu olman çok daha değerli 💚