Annem sanırım benden ümidi kesti?

Selam ben sera, henüz onbrnci Sınıfa gidiyorum. Egitim hayatım boyunca kendim dahil kendimden ümidi kesmiştim. Sınavlar olsun, kişilik olsun, din olsun. Bunu ailem de biliyordu ama beni kendi halimde bırakmak istemişlerdi. Ve bir gün bir şey oldu. Ben artık bunun sonu ne diye düşünmeye başladım. Derslerim bu kadar kötüyken benim geleceğim nasıl olacak aileme nasıl layık olacağım kendime bunu nefen yapıyorum diye düşünmeye başladım. Sınıfımda senelerdir yapamadığım matematiğin sonuncusu olmak, hocanın beni farketmemesi, insanların hafızasında sadece dış görünüşümle kazınacağım bir kız olmak istemiyordum ki bu beni çok yıkıyor içten. Bu arada orta gelirli bir ailedeyim ama babam engelli olduğu için bacaktan gelirimiz borsadan. Yani ya kazanıyoruz ya da kaybediyoruz ve ailenin en büyk kız olduğum için bir de üç kardeşim olduğu için bunları düşünmeden edemiyorum. Babam henüz yarının garantisini bize veremeden bana üniversiteyi nasıl okutturacak, devlet kazanacak mıyım, kazanacak mıyım gerçekten de diye düşünmekten kafam o kadar allak bullak ki. Çeki düzen vermek istedim kendime. Bir gün kuzenimle camiye gitmiştik ve ben uzun zamandır camiye girmememe rağmen ısrar etmesi üzerine girmiştim onunla. Ve içim o kadar garip hissetti ki iki gün sonra düzenli namaz kılmaya başladım. Odama dokunmazdım odamı düzenlemeye ve annemden yük kaldırmaya çalıştım. Bu dönem sınavlarım çok kötü olsa da ikinci dönem için kendime söz vermeye karar verdim ve babam bana bu konuda tamamen güvendi çünkü gerçekten birşeyi çok istiyorsam vebunu kendi başıma yapmak istiyorsam gerçekten de yaparım. Her neyse annem kardeşimin okuma isteğinin olmadığını görünce masada durgun durgun oturuyordu. Bende yanına geldim ve dedim ki niye benden umudu kesiyorsun kendimi değiştiriyorum görmüyor musun dedim. Konuyla alakasız ama kendisi zamanında beni namaza zorlardı dşye namazı bırakmıştım. Ama bazı şeyleri kendim yapmaya başlayınca çok farklı oluyor. Annem bana baktı ve dedi ki Senin kardesinden ne farkın var.
Güncellemeler
4 ay
Ne yapabilirim bilmiyorum kendimi onlara, çevreme herkese kanıtlamak istiyorum. Ben tembel bir kız değilim hiç bir zaman olmadım cahillikten de nefret ederim. Nerden baslamaliyim ne yapmaliyim?
Annem sanırım benden ümidi kesti?
Cevapla