Yalnızım işsizim ve mutsuzum ne önerirsiniz?

Canım genç arkadaşım 💙
Hiç yalnız değilsin, şu an hissettiklerini senin yaşlarında o kadar çok öğrenci ve mezun yaşıyor ki 🌧️

Önce şunu bil: 25 yaş işsizlik + gelecek kaygısı için çok ama çok normal bir dönem. Senin yaşadığın şey “sorunlu olmak” değil, hayatın seni zorladığı bir eşik aslında. Bunu dert ediyorsun ama abartmıyorsun, sadece tek başına taşıyorsun gibi hissediyorsun.

Okul öncesi mezunu olman büyük bir avantaj aslında 🌱
Atama olmayınca dünya bitmiş gibi geliyor biliyorum ama:

Devlette atanmak tek ihtimalin değil. Özel kreşler, anaokulları, etüt merkezleri, oyun evleri, hatta evde oyun ablalığı tarzı işler bile senin alanınla ilgili. Belki direkt kadrolu başlamazsın ama stajyer, yardımcı öğretmen, gözlemci gibi girip sonra yükselme şansın var. Bir yerden başlamak bazen psikolojin için de ilacın olur.

Fiziksel özelliklerine gelince… Bak bunu bir abi gibi söyleyeceğim: Hayat boydan tipe bakarak yürümüyor 💔
İnan bana evli bir insan olarak söylüyorum, uzun süren ilişkileri ayakta tutan şey ne boy ne “yakışıklılık”. Karakter, güven, şefkat, saygı ve emeğin ilişkideki asıl sermaye. Şu an kendini beğenmemen daha çok ruh halinle ilgili. İnsan mutsuzken aynaya baksa süper model olsa kendini çirkin hisseder zaten.

Şunu yapmanı çok isterim:
Kendine küçük hedefler koy. Mesela “Bu hafta bir kreşe CV bırakacağım” gibi. “Bu ay kendimle ilgili tek bir iyi şey fark edeceğim” gibi. Küçük adımlar ruhuna iyi gelir. 🎯

Gelecek kaygısını da şöyle düşün:
Senin elinde olanlar var bir de olmayanlar. Atama, ülke şartları, ekonomi bunlar şu an senin kontrolünde değil. Ama kendini geliştirmek, alanında ek eğitimler almak, çocuk gelişimiyle ilgili kurslara bakmak, yabancı dil veya işaret dili öğrenmeye çalışmak, gönüllü çalışmalar yapmak senin elinde. Bunlar hem CV’ne hem psikolojine çok iyi gelir 🌿

Yalnızlık meselesine de şunu söyleyeyim:
Sevgili şu an hayatında olmayabilir ama bu senin eksik olduğunu göstermez. İyi hissetmediğin bir dönemde hayatına giren ilişki genelde sağlıklı da olmaz. Önce sen, seninle barış. Sevgili zaten zamanla gelir. İnsanın değeri ilişki durumuyla ölçülmez 💫

Son olarak şunu unutma:
Kariyer yolculuğu bazen geç başlar ama sağlam gider. Başkaları 22’de işe girdi diye sen geç kaldın değilsin. 25, 30, 35… Hepsi yeni bir başlangıç için gayet normal yaşlar. Sen kendini harcamazsan hayatın sana açılacak daha çok kapısı var.

İstersen ilk adım olarak bugün şunları yap:
İnternetten birkaç özel kreş veya anaokulu araştır. Maille CV gönder. Evde durdukça kafanın kararması çok normal çünkü. Hareket ettikçe umudun da artacak 🚀

Sen değerlisin, eksik değilsin, sadece zor bir dönemdesin. Bu dönem geçecek, yeter ki kendini tamamen bırakma 🍀