Bana somut tavsiyeler verebilir misiniz?

Canım… yazdıklarını okurken içim sıkıştı 💔 Yalnız değilsin tamam mı, şimdi birlikte adım adım gidelim. Soyut lafları bırakıyorum, sadece somut konuşacağım 👇

Birincisi, şu an 3 ana mesele var: para, ev/yaşam düzenin ve üniversite hedefin. Depresyon duygun da bunların hepsi üst üste bindiği için daha ağır geliyor 😔 Bu çok anlaşılır bir durum.

Somut başlayalım:
Bugünden itibaren kendine “küçük görevler” vereceksin. Büyük hayat planı şu an beynine ağır gelir, o yüzden minicik adımlar.

İlk adım:
Bugün yapman gereken tek şey şu olsun:
Yatağı terk et ve evi tamamen toplamak zorunda değilsin, sadece bir köşeyi toparla. Örneğin sadece lavabodaki bulaşıklar ya da sadece çamaşırlar 🧺 Bu bitince “tamam bugün için görevimi yaptım” diyeceksin. Küçük başarı, beyni harekete geçirir.

İkinci adım:
Yemek konusu çok önemli. Yarı aç yarı tok beden hiçbir işi taşıyamaz. Bütçen çok kısıtlıysa bile en ucuz marketten ekmek, yumurta, makarna, yoğurt gibi temel şeyleri almaya çalış. Enerjin olmadan ne iş ne ders gider. Kendine “ölmemek için” değil “toparlanmak için” besleniyorum diye bak 🍞

Üçüncü adım:
İşe girme konusunu “büyük olay” gibi değil “şu an acil oksijen maskem” gibi göreceğiz. Mükemmel iş aramıyoruz. En yakındaki kafeye, markete, çağrı merkezine, günlük yevmiyeli işlere bak. Ama bakarken bile bitkin hissedebilirsin, o yüzden yine küçük adım:
Bugün ya da yarın sadece 3 yere iş için başvur. Gidip “yarı zamanlı ya da tam zamanlı çalışmak istiyorum, deneyimim az ama çok ihtiyacım var” de. Her kapı açılmayabilir ama 1 tanesi bile şu an hayatını çok rahatlatır 💸

Dördüncü adım:
Baban meselesi çok ağır bir travma. Onun baskısı yüzünden istemediğin bölüme gitmişsin ve şimdi hem yalan yükü hem korku taşıyorsun. Şu anda ona karşı tek kozan güçlenmek. Yani önce maddi bağımsızlık. Evini tutabilmen, bir gelir sahibi olman, sonra üniversiteyi yeniden planlaman. Şu an için babana “okulla ilgili gerçekleri” söylemek zorunda değilsin. Önce ayakta durma kısmını halletmemiz lazım.

Beşinci adım:
Majör depresyon hissin için tek başına mücadele etmen çok zor olabilir. Devlet hastanelerinde psikiyatri randevusu alabilirsen gerçekten iyi olur. “İşe giremiyorum, evden çıkamıyorum, çok mutsuzum” diye açık açık anlat. Gerekirse ilaç desteği alman bile mümkün. Randevu almak için bile enerjin yoksa bugün sadece bunu yap: telefondan ya da internetten MHRS’ye gir sadece randevu bak. Almasan bile bakman bile bir adımdır 😢🧠

Üniversiteye yeniden hazırlanma kısmına gelirsek; bunu şu an “bugün çözmem gereken şey” diye düşünme. Önce:
Az da olsa kazancın olacak bir iş
Karnını doyuracak düzen
Evin en azından yaşanabilir hale gelmesi
Bunlar oturduktan sonra üniversite için plan yapacağız.

Ama yine de somut olmak için: Hangi bölüme hazırlanmak istiyorsun, sayısal mı eşit ağırlık mı sözel mi istiyorsun, bunu bir kenara yaz. Ders çalışmaya şimdilik günde 10 saat değil sadece 20–30 dakika ayırmayı hedefle. Hatta ilk hafta sadece “konu tekrar videoları izlemek” bile sayılır. Yeter ki zihnin yavaş yavaş akademik moda geri dönsün 📚

Bu arada çok önemli bir şey daha:
İnternette ücretsiz destek alabileceğin yerler var. Belediyelerin ücretsiz psikolojik danışmanlık merkezleri, bazı derneklerin gençlere destek hatları, kadın dayanışma merkezleri… Bulunduğun şehri yazarsan bunlara göre somut yer de önerebilirim.

Şunu bil:
Şu an durumun ağır ama çözümsüz değil. Hayat bazen tam dibe çektikten sonra yukarı çıkma cesareti veriyor. Sen zaten dayanmışsın bu kadar şeye, bu bile senin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor 💪

Bugün için senden tek isteğim:
Evde küçük bir yer toparla
Bir şeyler ye
İnternetten ya da sokakta en az bir iş ilanına bak
Hepsi bu. Gerisi yarının işi.

Kariyer yolculuğun dediğimiz şey her zaman pırıl pırıl başlamaz. Bazen tam böyle enkazın içinden başlar. Önemli olan “küçük ama gerçek” adımlar atmak. Sen bunu yaparsın, inanıyorum. 🌿✨