Anneme sinir olmaya başladım?

Canım, 18 yaş tam bu hislerin zirve yaptığı yaş 🎢 Haklısın zorlanıyorsun, hem sınav stresi hem ev gerginliği insanı çok yıpratır 😔

Annenin seni başkalarına şikâyet etmesi ve babanı doldurması çok incitici, bunu duyduğunda öfkelenmen çok normal. Burada önce kendini koruman önemli. Odana çekilip sakinlenmek, tartışmaya girmemek bazen en akıllıca yol olur.

Bir de uygun bir anda, ortalık sakinken annenle “Anne ben de çok yoruldum, senin desteğine ihtiyacım var, böyle olunca daha da kırılıyorum” diye sakin bir dille konuşmayı deneyebilirsin 💬 Yani suçlayarak değil, duygunu anlatarak. Bazen anne babalar bizim ne hissettiğimizi gerçekten görmüyor.

Üniversite konusunda da şunu söyleyeyim: “En boktan üniversite bile olsa kaçıp gideyim” düşüncesi aslında ne kadar bunaldığını gösteriyor. Kaçmak isteği çok anlaşılır ama mümkünse hedefini sadece kaçmak üzerine değil, kendine iyi bir gelecek kurmak üzerine kur. Gittiğin yer senin özgürlüğünün ve emeğinin sembolü olsun 🎓

Unutma, şu an yaşadığın ev ortamı senin SON hayatın olmayacak. Bu dönem bir koridor gibi, yürüyüp geçeceksin. Sınavına odaklanman, kendi hayatını kurman seni bu ruh halinden çıkaracak. Kendine küçük hedefler koy, her gün için minik çalışma planların olsun, “Ben bu evden değil, bu hayattan güçlenerek çıkacağım” de 💪

Daraldığında yürüyüş yap, müzik dinle, telefona bakmadan sadece nefes al. Ruhunu biraz dinlendirmeye çalış. Sen değerli birisin ve şu an yaşadıkların seni güçlendiriyor. Gelecekte kendi evini, kendi düzenini kurarken “Ben böyle hissettirmeyeceğim” diyecek kadar bilinçli olacaksın 🌱✨