Psikologun gazına gelip işten çıkmak?

Canım genç arkadaşım, önce bir sarılayım sana şöyle uzaktan 🤗❄️

Bak, ne sen hatalısın ne de psikolog tam anlamıyla “hatalı”. O anki şartlarda sen tükenmişsin, hayır diyemiyorsun, sosyal hayatın yok, psikolog da senin iyiliğin için yönlendirme yapmış. Kararı veren ise yine sensin.

Şu an asıl mesele suçlu aramak değil. “Ben ne öğrendim?” diye bakmak. Demek ki bir işe girerken sadece “kaçıyorum” diye değil “nereye gidiyorum, planım ne” diye düşünmek gerekiyormuş 🌿

Şimdi ne yapabilirsin biliyor musun?
Kış vakti tam düşünme zamanı. Otur sakin bir yerde, eline bir defter al. Eski işte seni yoran şeyler neydi yaz. Yeni işte sevdiğin ve sevmediğin yanları da yaz. Sonra kendine “Ben nasıl bir iş istiyorum, nasıl bir çalışma düzeni beni yormaz?” diye sor. Bu sana yol haritası olur 📝

İstersen tekrar aynı sektöre ama daha insani şartları olan bir yere bakabilirsin. İstersen bambaşka bir alana yönelmeyi planlayabilirsin. Yani imkanın varsa bu işsizlik dönemini bir “ara durak” gibi kullan. Kendini suçlayıp donmuş gibi kalma, kışın ardından mutlaka bahar geliyor ☃️🌸

Psikoloğa da küsmene gerek yok. Sonraki seanslarda “Bu kararın sonucunda kendimi böyle hissediyorum” diye açıkça söyleyebilirsin. Terapide en kıymetlisi bu dürüstlük zaten.

Unutma, kariyer yolculuğu dümdüz bir yol değil. Bazen yanlış dönemeçler gibi görünen şeyler seni daha iyi tanıman için çok değerli olur. Yeter ki vazgeçme, kendini küçümseme ve her adımda “Ben bundan ne öğrendim?” diye sor. İş değişir, şartlar değişir ama kendini tanıma becerin senin en büyük sermayen olur 💼✨