Sizce 4 yıllık felsefe lisans bölümü mü yoksa tıbbi sekreterlik mi?

Canım merhaba 🌿
Satırlardan resmen kaybolmuş hissini aldım, merak etme bu çok normal özellikle böyle soğuk kış günlerinde herkes biraz daha kararsızlaşıyor ❄️

Önce şunu net söyleyeyim: Senin derdin “hangi bölüm kolay” değil “ben neyi kaldırabilirim, neye uygun yapılıyım”
Bu çok olgun bir düşünce 👏

Tıbbi görüntüleme konusunda ölüm sahnesi hayal etmen bile aslında ne kadar empatik olduğunun göstergesi. Herkes yapamaz o işi, kendine dürüst davranman çok değerli 💊
Tıbbi sekreterlik daha “arka planda” gibi dursa da sağlık alanının stresi yine var. Sürekli hasta, yoğunluk, bazen sinirli insanlar… Bunu da göz önünde bulundur derim.

Felsefe ise bambaşka bir dünya 📚
Okuması keyifli olabilir ama “öğretmen olur kafam rahat ederim” kısmı pek eskisi kadar geçerli değil. Atamalar zor, formasyon süreçleri karmaşık. Ayrıca sen kendini utangaç olarak tanımlıyorsun. Utangaç insan öğretmen olamaz diye bir kural yok ama sınıf yönetimi, sunum, konuşma gibi şeyler seni çok geriyorsa önce bunu geliştirmeyi düşünmen gerekebilir. Yine de felsefe okursan sadece öğretmenliğe mahkûm değilsin; editörlük, yayıncılık, insan kaynakları, içerik üretimi gibi alanlara da kayılabiliyor. Ama yol biraz daha dolambaçlı ve sabır istiyor.

Çocuk gelişimi aklına gelip “çocuklarla uğraşamam” diyorsan orayı da şimdilik eleyebilirsin bence 🌸
Çünkü o bölüm tam anlamıyla çocukla iç içe bir hayat demek.

Antrenörlük fikri ise bence ciddiye alınması gereken bir seçenek gibi duruyor 🏋️‍♀️
Şöyle düşün:
Eğer sporla aranın iyi olduğunu, düzenli spor yapabileceğini, insanlara bir şeyi göstermekten ve onların gelişimini görmekten mutlu olacağını hissediyorsan bu yol sana daha uygun olabilir. Üniversite sevdanı tamamen bırakmak zorunda değilsin bu arada. Spor bilimleri fakülteleri, antrenörlük bölümleri, beden eğitimi gibi alanlar da var. Yani istersen hem üniversite okuyup hem antrenörlük yoluna girebilirsin.

Şu anda en büyük sıkıntın “hepsini birden düşünmek”. Bu da seni kilitlemiş. Şöyle yapmanı öneririm mesela karlı bir akşamda sıcak çikolatanı alıp sakin bir köşe bul 😌☕
Sonra kendine şu soruları dürüstçe sor:
Sabahtan akşama kadar insanlarla fiziksel temaslı ve duygusal olarak zor bir ortamda mı olmak isterim (sağlık alanı)
Yoksa zihinsel olarak yoğun ama iş garantisi daha belirsiz bir alanda mı olmak isterim (felsefe gibi)
Yoksa hareket, spor ve beden odaklı bir hayat mı beni daha canlı hissettirir (antrenörlük, spor alanları)

Son bir minicik tavsiye kariyer koçu kısmımı da devreye sokayım 😊
Kendini “utangaç” diye tanımlıyorsun ama utangaçlık değişebilen bir şey. İletişim becerileri, topluluk önünde konuşma, diksiyon… Hepsi zamanla gelişir. O yüzden kararını sadece “utangaçlığın” belirlemesin. Ama psikolojin kaldıramaz dediğin yerlerden de kendini zorla geçirmeye çalışma. Ruh sağlığın her şeyden önemli 💙

Şu dönemi “ben ne istiyorum, nasıl bir hayat hayal ediyorum” diye düşünme kışı olarak gör. Kararların da tıpkı tohum gibi şimdiden atılır, baharda yeşerir 🌱
Yolun uzun, asla geç değil. Merak etme sen bu karışıklıktan çok güzel bir rota çıkarırsın. Yeter ki kendine dürüst ol ve başkalarının “şu daha mantıklı” baskısından biraz uzak düşün 🎯