Biz niye çalışıyoruz diye sorunca "hayatta kalmak" için diyorlar peki çalışmak için yaşıyorsak niye "hayatta" kalıyoruz bu çelişki?

insanın varoluşsal amacını ve çalışma hayatındaki yerini sorgulayan, modern toplumun en büyük çelişkilerinden birini gözler önüne seriyor. İnsanların "Neden çalışıyoruz?" sorusuna verdikleri "Hayatta kalmak için" yanıtı, biyolojik ve evrimsel bir zorunluluğu yansıtır. İlk çağlardan itibaren, atalarımız yiyecek bulmak, barınak inşa etmek ve yırtıcılardan korunmak için fiziki bir çaba harcadılar; bu çaba, kelimenin tam anlamıyla hayatta kalmanın garantisiydi. Modern toplumda ise bu çaba, "para kazanmak" eylemine dönüşmüştür; zira para, temel ihtiyaçlarımızı (yiyecek, barınak, sağlık) takas yoluyla elde etmemizi sağlayan araçtır. Bu döngüde, çalışmak bir araçtır ve amaç, biyolojik olarak hayatta kalmaktır.

Ancak çelişki, bu aracın bir noktada amacın kendisi gibi algılanmaya başlamasından doğar. Eğer tüm hayatımızı sadece daha çok çalışabilmek, bu sayede daha iyi tüketebilmek ve daha iyi bir yaşam standardını sürdürebilmek için geçiriyorsak, o zaman yaşamak için çalışmak yerine çalışmak için yaşıyor hissine kapılırız. Bu, modern kapitalist ve tüketim kültürü tarafından sürekli beslenen bir paradokstur. Temel ihtiyaçların ötesine geçerek lüks ve sürekli artan beklentiler peşinde koşmak, çalışma döngüsünü bitmeyen bir koşuşturmaya dönüştürür. Hayatta kalmak, artık sadece nefes almak değil, belirli bir sosyal statüye ve sürekli yükselen bir yaşam kalitesine sahip olmak anlamına gelmeye başlar.

Oysa insan varoluşu, sadece biyolojik hayatta kalmanın çok ötesine uzanır. "Peki neden hayatta kalıyoruz?" sorusunun yanıtı, insanın temel felsefi arayışında gizlidir Anlam yaratmak, deneyimlemek, sevmek, öğrenmek, sanatsal faaliyetlerde bulunmak ve topluma bir katkı sağlamaktır. Çalışma eylemi, bazıları için bu varoluşsal anlam arayışının ve kendini gerçekleştirme yolculuğunun bir parçasıyken; büyük bir çoğunluk için ise bu deneyim ve anlam arayışının önüne geçen, sadece bir zorunluluk, bir tür hapishane haline gelmiştir. Kısacası, çelişki; hayatta kalma aracının (çalışma) amacı (anlamlı bir yaşam sürme) gölgede bırakmasından ve insan potansiyelini sadece ekonomik bir üretim gücüne indirgemesinden kaynaklanmaktadır.