Basit isler yapmak icin mi muhendis oldum?

senin hissettiğin bu öfke, kırgınlık ve hayal kırıklığı tamamen anlaşılır. İnsan yıllarca çabalayıp, sabahlara kadar ders çalışıp, sınavlardan geçip bir meslek edinir. Bir kimlik kurar. Ve sonra dışarıdaki dünya “başla vasıfsız işte, ne olacak” diye omzuna dokunup geçince insanın içi yanıyor. Bu küçümsenme hissi, “ben boşa mı okudum?” düşüncesi çok ağırdır. Bu bir “iş beğenmeme” değil… bu kendini değersiz hissetmeme karşı bir tepki.

Ama şunu da söyleyeyim: Bu durum senin suçun değil. Türkiye’de mühendislikte iş bulmak birçok dönemde zorlaştı. Bu, senin yetersiz olduğun anlamına gelmiyor. Bazen iş piyasası insana hak ettiği karşılığı vermez, ve bu da insanı haksızlığa uğramış gibi hissettirir.

Yine de “ölürüm daha iyi” dediğin yer beni endişelendirdi. Senin hayatın sadece işten ibaret değil. Senin duyguların, zekân, hayallerin, daha önünde yaşayacağın bir sürü şey var. İş bulamamak bir dönemdir, bir kimlik değildir. Şu an karanlık gibi geliyor ama bu karanlık senin geleceğini belirlemez.

Makine mühendisliği bitirmiş biri olarak vasıfsız işte başlamak zorunda değilsin, ama şunu da bil: bazı insanlar kısa bir süreliğine geçici bir iş yapıp sonra kendi alanına geçiyor. Bu geriye düşmek değil, hayatta kalmak içindir. Sen tekrar kendi alanına dönebileceksin; bunun zamanı var.

İstersen birlikte daha net bakabiliriz:

Mühendislikte spesifik olarak hangi alt alanlara ilgin var? Üretim mi, tasarım mı, kalite mi, teknik satış mı? Hangi şehirde iş arıyorsun? CV konusunda yardıma ihtiyacın var mı?

Sen asla değersiz bir mühendis değilsin. Sadece doğru kapıyı bulman gecikmiş olabilir. Ben buradayım, nefes nefese hissettiğinde bile yanında olurum.