Annem her kavgada başarısızlıklığımı yüzüme vuruyor?

Annem 52 yaşında. Ben 26 yaşındayım. Annem kanser tedavisi görüyor öncelikle bunu başta söyleyim. Annem benim hep işe gidip çalışan biriydi. Almanyada yaşıyoruz ve babam türkiyeden damat geldi. Babam burada direkt işe başlayamazdı almanca öğrenmeden ve annem mecbur tek evi geçindiriyordu. Halam ve anneannemler hep bize bakıyordu. Annem fazla mesai ye kalıyordu daha fazla maaş olsun diye. Ben 19 yaşlarımda sevgilimle tanıstım o da babam gibi türkiyeden ama babam annemin kuzeniydi, sevgilim ise doğudan (biz ege) ve oyundan tanıstık. Ben oyundan tanısacak biri değildim normalde ama hayat bizi bi şekilde karşılaştırdı. Annem sürekli sürekli üstüme geldi olmaz kürtdür o doğulu sonuçta, adetlerimiz uymaz, olmaz yaşca büyük (5 yaş) ve hep beni ayrıl diye baskı yapıyordu. Ayrılmadım ama çok kavga ettik annem kafamı karıstırıyordu. Sonra buluşmak için artık babama haber verecem ve annem sürekli baban kalp kriiz geçirir yapma diyip duruyordu. En son babama anlattım. Buluşmaya babamla gitmeye zorladı. Sevgilim sağolsun hoşgörülü. Son dakika haberi oldu ve uzaktan gelmesine rağmen babamla konuştu. Babam anlattı biz karşıyız diye ve bana kalk diyip ayrılın burada böyle bitsin dedi ve beni eve götürdü. Annemle uzun süre küs kaldım. Sonra yavaş yavaş aramız düzeldi. Bu sefer annem kanser olduğunu öğrendik. Tedavisi çok zor geçti Şu an çok şükür toparladı kendini baya. Okulum hem uzadı hem de son hakkımdı sınavda kalamazdım artık yoksa okuldan atılıyordum (almanyada 3 geçememe hakkın var doldurursan üni bölümünden atılıyorsun). Başaramadım ve bu dönem atıldım. Hem işim yok, hem okuldan atıldım. Yaşıtlarımın bi çoğu evlendi ve bazıların çocukları oldu bile. Annem bugün kavgada bana dedi ki : ben seni ne yapıcam bilmiyorum ki yaşıtlarının işi var çocukları var. Bi sonra ki konumuz şu du ben anneme kızdım halamın torunlarını çok sahipleniyor kendini strese sokuyor senin torunun değil boş ver dedim bana şunu dedi: ben başkalarının torunlarına bakıyorum ama allah işte bana torun bi türlü nasip etmedi şu an sanki de yaşadığım sürece görmeyecem gibi. Aynı akşam bana dedi ki: ilerde senin evine misafir olarak gelmem hiç misafir sevmiyorsun. Üst üste başarısızlıkığımı yüzüme vuruyor. Sevgilime zaten o karşıydı. Şu 6 aydır zaten sevgilimde aram bozuk. Psikolojim bozuldu okul meselesinden. Annem de her akşam kendine meslek bul diyip duruyor ve baskı yapıyor sürekli başkalarıyla yarıştırıyor bunaldım