Arkadaşlar neden böyle oluyor? Ayrıntıyı okur musunuz?

Bazen insanlar meşgul olur, bazen de konuşacak enerjileri olmaz. Bu illa seni umursamadıkları anlamına gelmez. Ama üst üste böyle şeyler olunca insan ister istemez kendini kötü hisseder, anlıyorum. Değişim şöyle başla. Beklemek yerine, kendin için harekete geçerek. Arkadaşın yazmazsa yazmaz, sen başka birine yaz. O da olmazsa kendi başına bir şey yap. Yürüyüş, video izlemek, bir şeyler öğrenmek, küçük bir hedef belirlemek. İnsanlarla bağ kurmak istiyorsan önce kendine bir "hayat enerjisi" yaratman gerekiyor. O enerji olunca, insanlar zaten geliyor. Yani çözüm, bekleme, üret ister sohbet, ister hareket. Kimseye yaranmak zorunda değilsin. Cevap vermediyse canı sağ olsun, sen yine de ilerle.

Sevdiğin biriyle bağın kopar gibi olunca kalp kafanın önüne geçiyor. Takarsın, çünkü değer veriyorsun. Ama işin kötüsü, kafaya taktıkça seni içten içe tüketir ve bir noktadan sonra onun sana yazması bile içini rahatlatmaz hale gelir. Şunu bil o kişiyi sevmen yanlış değil, ama sadece onun ilgisine bağlı yaşamak seni yorar. Onun yazmasını beklemek yerine, kendi enerjini başka yere yönlendirmen şart. Bu, onu sil demek değil sadece duygusal yatırımını çeşitlendir. Başka biriyle konuş, başka bir şeyle ilgilen, hatta yazı yaz, bir şey üret. Bu, kafanı dağıtır ve seni pasif bekleyen biri olmaktan çıkarır. Ve en önemlisi senin sevgin tek başına yeterli olmamalı. O kişi de seni seviyorsa, bir noktada döner. Dönmezse de bu senin eksikliğin değil. Gerçek sevgi, karşılıklıdır. Yoksa tek taraflı olduğunda sadece sabır değil, kendine zarar veren bir alışkanlık haline gelir.

Biliyorum farkındayım öyle olduğunun ama söylediklerim aynen geçerlidir. Onun için hayatını kim olursa olsun ona bağlama alternatiflerin olsun. Yoksa yalnız kalırsın o olmadığı zaman.